- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De experimentele filmmaker en de improviserende geluidskunstenaar onthullen hoe Parijse nachten, veldopnames en vriendschap hun intieme samenwerking vormden.

Britse filmmaker en kunstenaar Beatrice Gibson brengt dit weekend haar eerste speelfilm op het grote scherm. De experimentele autofictionele film At Night gaat zaterdag 8 augustus in première in de competitie Filmmakers of the Present op het 79e Locarno Film Festival.

Het verhaal speelt zich af in de nachtelijke straten en metro van Parijs. Zes vrouwen voeren openhartige gesprekken over seksualiteit, geld, moederschap, mentale gezondheid, hoop en angsten. Ritme en sfeer sturen de film, wat Locarno artistiek directeur Giona A. Nazzaro een nachtelijke ambient ervaring noemde die aanvoelt als muziek voor eenzame mensen ’s nachts.

Elvin Brandhi zet eerste stappen in het componeren van speelfilmscores

De muziek komt van improviserend stem- en geluidskunstenaar Elvin Brandhi, het pseudoniem van Freya Edmondes. Bekend om haar dichte, gelaagde werk opgebouwd uit veldopnames, stem, tape en vinyl, markeert Brandhi At Night als haar eerste volledige feature-soundtrack.

De cinematografie is van de vaste Gibson-collaborator Ben Rivers, met montage door Liyo Gong. Brandhi’s score weeft door het verhaal zonder het te overheersen en put direct uit de ambient texturen van de stad.

Van opdringerige improv naar subtiele cinematische lagen

Brandhi beschreef de verschuiving in aanpak. Haar gebruikelijke muziek duwt agressief naar voren, maar een filmscore moet van de zijkant binnensluipen. De metro van Parijs, al centraal in het verhaal, leverde rijke frequenties en ruis die perfect aansloten bij haar praktijk van veldopnames.

It was quite a unique experience, and I had to adjust a little bit how I think about composing. A lot of my music is quite in your face and trying to be as present as possible. But with a soundtrack, you have to almost make it sneak in from the sides, or be somehow invisible, coming out of the background.

Een toevallige ontmoeting die leidde tot nauwe samenwerking

Gibson en Brandhi kruisten elkaar kort op het Borealis experimental music festival in Bergen, Noorwegen. Een gezamenlijke vriend bracht hen later met elkaar in contact. Toen ze eenmaal begonnen te werken, werden de twee al snel goede vrienden. Brandhi ontving een vroeg scriptconcept en werkte een week aan ideeën voordat de opnames begonnen. Een referentie track, de dromerige “Kidney Spears” van haar Insin-project met Bashar Suleiman, hielp de toon te zetten.

Brandhi sloot zich aan bij de productie in Parijs en nam ter plekke metro-geluiden op. Drummer Crystabel Riley, die ook de make-up verzorgde op de set, droeg drumelementen bij die Brandhi door de hele score verwerkte. De achtergrond van editor Liyo Gong als dj versterkte de musicaliteit van de montage verder.

Toekomstig filmwerk en een aankomend ambient album

De ervaring heeft Brandhi enthousiast gemaakt om meer features te scoren. Ze wil ook haar eigen video- en montagewerk oppakken, geïnspireerd door het proces. Ondertussen bereidt ze een album voor met de in Berlijn gevestigde Keniaanse muzikant KMRU onder de naam A|||oy, dat uitkomt op het offnot label. Het tweetal nam op tijdens residenties in Stockholm en Oxfordshire en combineerde hun gedeelde liefde voor veldopnames, texturen en ruimte. Beide artiesten zingen op de plaat, wat Brandhi een compleet nieuwe ervaring voor hen beiden noemt.

We’ve been collaborating for three years now, and we have an album coming out that we made between a couple of residencies... We just listened to the test pressing, and it was really exciting. We’re both singing, and it’s completely different from both of our works.