Het moment waarop de volgende financiële druk op Frankrijk zal toeslaan, blijft onbekend, maar het team van functionarissen dat daarop zal reageren, wordt steeds duidelijker.
Een reeks recente diplomatieke stappen heeft de verwachtingen rond het volgende hoofdstuk van de Europese Centrale Bank grotendeels bepaald. Christine Lagarde treedt begin februari af als president, waarna de eurolanden haar opvolger moeten kiezen.
De favoriet is Pablo Hernandez de Cos, momenteel hoofd van de Bank for International Settlements. Hij wordt gezien als de meer gematigde kandidaat in vergelijking met de voormalige Nederlandse centralebankier Klaas Knot. De uitkomst weerspiegelt de gebruikelijke verstandhouding tussen Parijs en Berlijn die bredere eurozonebeslissingen bepaalt.
Naast het presidentschap komen er twee zetels in de directie vrij. Frankrijk is gepositioneerd om de marktenportefeuille over te nemen die nu in handen is van het Duitse lid Isabel Schnabel. Berlijn heeft op zijn beurt de functie van hoofdeconoom veiliggesteld die vrijkomt als de Ier Philip Lane in mei vertrekt.
De Duitse coalitie steunt de Princeton-academicus Markus Brunnermeier voor de invloedrijke economenfunctie, die onder meer het opstellen van beleidsvoorstellen omvat. De Franse kandidaat voor de marktenfunctie is nog niet officieel bekendgemaakt, maar wordt algemeen verwacht te zijn voormalig hoofdeconoom van de OESO Laurence Boone, een voormalig minister onder president Emmanuel Macron.
Mocht de druk op de obligatiemarkten toenemen, dan zal de nieuwe marktenfunctionaris waarschijnlijk het dagelijkse beheer van eventuele stabilisatiemaatregelen leiden. Boone zou onder de huidige bezetting de enige vrouwelijke beleidsmaker van de ECB worden.
Frankrijk worstelt nog steeds met een hoge staatsschuld en binnenlandse politieke verdeeldheid in aanloop naar de presidentsverkiezingen volgend jaar. Die factoren houden beleggers alert op tekenen van nieuwe spanningen in Franse staatsobligaties.