Ambtenaren van de Europese Centrale Bank onderzochten de mogelijkheid van extra beleidsverkrapping tijdens hun septemberbijeenkomst en concludeerden dat een stijging van de leenkosten de economische groei nog niet zou beperken. Het gedetailleerde verslag van de besprekingen van 9 en 10 september laat zien hoe de centrale bank koos voor zijn tweede renteverhoging als reactie op de energieschok door de Iran-oorlog.
Het verslag benadrukt dat beleidsmakers de stap zorgvuldig hebben afgewogen. Ambtenaren merkten op dat de depositorente van 2,5 procent nog binnen de neutrale bandbreedte lag die door de staf is berekend. De communicatie moest neutraal blijven en geen signaal geven van een vast patroon van verhogingen of dat de laatste stap de eindmaatregel was.
De omstandigheden zijn sinds de vergadering uitdagender geworden. Inflatie die richting 4 procent gaat, heeft verwachtingen gewekt van meerdere extra renteverhogingen. Tegelijkertijd hebben beleggers obligaties van Frankrijk en andere zwaar schuldenlanden verkocht, waardoor zorgen over een mogelijke schuldencrisis zoals tien jaar geleden weer oplaaiden.
Op de komende vergadering over drie weken willen ambtenaren de depositorente ongewijzigd laten. Kroatisch bestuurslid Ante Zigman heeft al gewezen op de kans van een intensief debat. Markten rekenen breed op nog één verhoging voor het einde van het jaar na de stijgingen in juni en september.
Hoofdeconoom Philip Lane herhaalde donderdag dat een gematigde reactie op de energieschok nog steeds passend is. Overloopeffecten naar de bredere economie zijn tot nu toe beperkt gebleven.
Hoewel werd opgemerkt dat de reactie evenredig moest blijven, werd ook aangegeven dat een depositorente van 2,5% nog binnen de bandbreedte van neutrale rentetarieven lag die door de staf is berekend.
Deelnemers benadrukten dat langdurig hoge energieprijzen de kans op bredere inflatie via indirecte en tweede-rondekanalen vergroten. Grondige analyse van arbeidsmarktgegevens zal helpen om loondruk te meten, al zijn de meeste nieuwe inzichten over loonontwikkeling door onderhandelingstiming en gebruikelijke vertragingen waarschijnlijk pas begin volgend jaar beschikbaar.
De recente kracht van de economie en een opgewaardeerde groeiverwachting suggereren dat de risico's evenwichtiger kunnen zijn dan eerder gedacht, ook al blijven ze nog naar beneden gericht. Herprijzing aan de lange kant van de rentecurve versterkt, als deze ordelijk verloopt, het beoogde beleidsstandpunt en kan toekomstige rentemaatregelen beïnvloeden. Modelberekeningen wijzen op materiële effecten van hogere langetermijnrentes op groei en inflatie.
De staatsobligatiemarkten in het eurogebied functioneerden soepel, met zichtbare differentiatie tussen lidstaten op basis van hun fundamentals. Recente bewegingen aan de lange kant van de curve lijken vooral gedreven door hogere reële termpremies die samenhangen met grotere schuldemissies en fiscale onzekerheid.