Drake maakte van een routine donderdagavond stream van de vierde aflevering in zijn Iceman-serie een groot muziekgebeurtenis. Hij speelde het complete Iceman-album uren voor de middernachtrelease en volgde dat op met twee extra verrassingsprojecten, Habibti en Maid of Honour.
De drie platen bevatten samen 43 tracks en duren bijna tweeënhalf uur. Voor luisteraars die Drake in volle rapmodus prefereren, springt Iceman eruit als de meest directe release. Het 18-track project herbezoekt de uitdagingen van de afgelopen jaren en de nasleep van zijn publieke conflict met Kendrick Lamar.
Het album begint met een gerichte knipoog naar Drakes geboortestad. In Make Them Cry rapt hij over de moeilijkheid om het conflict te beëindigen: “I know it’s a heavy-ass decision to bury the hatchet / It’ll take more than six pallbearers to carry that casket.”
Whisper My Name neemt het op tegen mensen die online validatie zoeken. Drake contrasteert dat gedrag met zijn eigen aanpak: “You n—s be hittin’ the ‘net for some love, you a tennis ball / I take 500K down to dinner, I never could learn shit from none of y’all.”
Janice Stfu zet de focus op Lamar en vraagt zich af hoe oprecht zijn publieke gebaren en financiële beslissingen zijn. Het nummer vraagt hoeveel huizen er zijn gebouwd en hoeveel mensen zijn geholpen na Lamars deal.
Ran to Atlanta bevat een opschepperij over standvastig blijven terwijl anderen falen: “N—s standin’ ten toes on quicksand / If they could’ve been, they would’ve been but they can’t.”
Make Them Pay verbreedt de blik naar voormalige samenwerkingen. Drake verwijst naar eerdere steun aan Rick Ross en DJ Khaled voordat hij kritiek levert op hun posities tijdens de beef. Later merkt hij op dat hij berichten negeert van mensen die hij uit zijn leven beschouwt.
Burning Bridges lijkt te verwijzen naar A$AP Rocky’s recente album. Drake rapt: “You gettin’ bodied by a singin’ n—a, yeah / I’m with Noel like I’m Kris Kringle, yeah / Your baby mama ain’t even post your single, damn.”
B’s on the Table en Make Them Remember gaan beide in op Drakes rechtszaak tegen Universal Music Group. Hij verduidelijkt dat de actie gericht is op het label en niet op individuele artiesten, en positioneert zichzelf als een waardevol asset dat de status quo durft uit te dagen.
Het laatste nummer, Make Them Know, kijkt terug op een eerdere versie van Drake. Hij vraagt wat er is gebeurd met de intiemere en onschuldigere artiest uit 2009 en concludeert dat fans die persoon waarschijnlijk niet meer zullen zien.