Dominic Sessa stapt in de rol van een jonge Anthony Bourdain in de nieuwe film Tony, maar het project blijkt net zozeer te gaan over de eigen groei van de acteur als over de vroege jaren van de gevierde chef. De New Jersey-native brengt een frisse kijk op het verhaal en trekt parallellen tussen Bourdains zoektocht naar richting en zijn eigen onverwachte opkomst in Hollywood.
Sessa beschrijft het omringen met sterke performers als de ultieme leerschool. In Tony zag hij die opleiding zich in real time ontvouwen naast castleden als Antonio Banderas, Leo Woodall en Stavros Halkias. De ervaring weerspiegelde de weergave in de film van Bourdain die leert van ervaren chefs in Provincetown.
Regisseur Matt Johnson bleek bijzonder invloedrijk. Sessa wijst op Johnsons vermogen om emotie los te maken via oprechte gesprekken die hem hielpen de kwetsbare kant van het personage te bereiken. Scènes bevatten vaak praktische lessen, zoals Woodall die hem leerde roken of Banderas die hem begeleidde bij kooktechnieken.
Net zoals zij Tony in de film beïnvloeden, zo keek ik in het echte leven naar deze mensen.
Anders dan veel acteurs die biopics aanpakken als trouwe fans, had Sessa vooraf beperkt kennis van Bourdain. Hij begon pas na het krijgen van de rol met het werk van de chef. Deze afstand maakte het mogelijk dat de film zich richtte op universele thema's van volwassen worden en persoonlijke transformatie in plaats van strikte nabootsing van bekende maniertjes of stem.
Het verhaal put uit Bourdains memoires Kitchen Confidential maar herinterpreteert sleutelmomenten. Bourdains beslissing om naar de culinaire school te gaan wordt een teken van respect voor zijn collega's in Provincetown in plaats van simpele rebellie. Sessa gelooft dat deze aanpak de productie behoedde voor beperking door geïdealiseerde versies van het onderwerp.
De opnames vonden plaats in de Cape Cod-stad waar veel van de actie zich afspeelt. Sessa ontmoette locals die Bourdain in de jaren zeventig hadden gekend. Hun herinneringen weken vaak af van de memoires, wat onderstreepte hoe persoonlijke verhalen zich over decennia ontwikkelen. Het onveranderde aanzien van de stad hielp de productie te verankeren in dat tijdperk.
De voorbereiding draaide om het begrijpen van de omgeving en relaties die de jonge chef vormden. Sessa werd tijdens de productie geen expert-kok, al leerde hij basistaken zoals oesters openen. Hij ziet de bijrollen als de ware architecten van de Bourdain-persoonlijkheid die het publiek later leerde kennen.
Sessa's pad naar acteren begon met een schoolproductie van Antigone die zijn prioriteiten verlegde van andere carrièreplannen. Een toevallige auditie op Deerfield Academy leidde tot zijn doorbraak in The Holdovers. Hij schrijft die ervaring toe aan het geven van zelfvertrouwen om professioneel te gaan acteren.
Na dat succes zocht Sessa rollen die hem zouden uitdagen naast ervaren acteurs. Tegen de tijd dat Tony kwam, voelde hij zich klaar voor weer een emotioneel resonerende prestatie. De kleine productie smeedde nauwe banden tussen de cast tijdens hun tijd op Cape Cod.
Ondanks sterke recensies en aandacht voor prijzen voor Tony blijft Sessa nuchter. Hij erkent de aanhoudende onzekerheid over toekomstige projecten en haalt juist motivatie uit die spanning. Voor hem blijft de kern hetzelfde als toen hij voor het eerst het toneel koos: simpelweg genieten van het creatieve proces.