Dominic Sessa nam zijn eerste hoofdrol op zich door een 19-jarige Anthony Bourdain te spelen tijdens een cruciale zomer die de toekomstige chef en schrijver vormde. De film Tony, geregisseerd door Matt Johnson, richt zich op 1975 in plaats van Bourdains hele leven te volgen.
Het verhaal speelt zich af in Provincetown, Massachusetts, en volgt Tony die een oogje heeft op Nancy en een schrijversbeurs verzint om de reis te rechtvaardigen. Hij belandt in een drukke viskeuken onder leiding van een ervaren chef, waar nieuwe vriendschappen en harde lessen volgen.
Sessa verwelkomde het gebrek aan gedetailleerde beelden of opnames uit die tijd. De productie baseerde zich op Bourdains latere beschrijvingen in Kitchen Confidential en verhalen van locals die hem toen kenden.
Deze aanpak liet het team scènes verzinnen terwijl het trouw bleef aan de geest van Bourdains herinneringen. Sessa merkte op dat zelfs trouwe fans onbekend terrein tegenkomen in de film.
Het script toont de jonge Tony als oneerlijk, een eigenschap waarmee Sessa zich kon identificeren uit zijn middelbare school- en studententijd. Hij herinnerde zich hoe hij prestaties overdreef en op dates met ingewikkelde taal probeerde indruk te maken.
Sessa voelde ook druk om zijn bescheiden achtergrond te verbergen tussen rijkere medestudenten. Die herinneringen hielpen hem een personage te omarmen dat niet meteen sympathiek is, maar wel eerlijk blijft ten opzichte van Bourdains eigen beschrijving.
Het team bezocht echte plekken in Provincetown, waaronder The Lobster Pot en Spiritus Pizza. Eigenaren deelden herinneringen die soms afweken van Bourdains gepubliceerde versies, wat zijn neiging toonde om verhalen dramatischer te maken.
Een voorbeeld betrof een scène met een brandwond door een hete pan. Een restaurant-eigenaar verduidelijkte wat er echt gebeurde, waardoor de filmmakers beter begrepen hoe Bourdain anekdotes aandikte.
Filmen in een echte keuken zorgde voor een meeslepende, rommelige sfeer. Crewleden gooiden vieze borden naar Sessa terwijl Antonio Banderas instructies schreeuwde en andere acteurs geïmproviseerde beledigingen uitwisselden.
Handcamera's en zoomlenzen maakten spontane bewegingen mogelijk. Sessa prees Johnsons samenwerkingsstijl en gedeelde gevoel voor humor, waardoor er meteen vertrouwen ontstond op de set.
Banderas, die meerdere restaurants in Spanje bezit, toonde tijdens de opnames echte kookvaardigheden. Zijn vragen over scènes dwongen Sessa om details te overdenken die hij eerder over het hoofd had gezien.
De ervaren acteur toonde ook verrassend uithoudingsvermogen ondanks dat hij de oudste castlid was. Sessa leerde van Banderas en andere collega's zoals Leo Woodall, die overtuigend oesters opende voor de camera.
Hoewel het verhaal in 1975 blijft, verwijzen subtiele momenten naar Bourdains latere problemen met verslaving en mentale gezondheid. Woodalls personage Sal introduceert Tony bij sigaretten en brengt hem later in contact met een heroïnedealer.
Strandscènes en afbeeldingen van katerige shifts in de keuken dienen als vroege signalen van gedrag dat later zou verergeren. Sessa zei dat het team deze elementen zorgvuldig behandelde zonder directe parallellen te forceren.
De rol betekende een commitment van tweeënhalf jaar die Sessa hielp zijn sterke punten als acteur te verduidelijken. Sindsdien zoekt hij sets met sterke ensembles om verder te leren.
Onder zijn komende interesses noemde Sessa regisseur Zach Cregger, wiens films Barbarian en Weapons tot zijn recente favorieten behoren.