Didier Deschamps slaagde er tijdens het laatste EK niet in om zijn aanval optimaal te laten functioneren, ondanks een selectie vol kwaliteit. Twee jaar later is de vernieuwing gekomen dankzij spelers als Désiré Doué en Michael Olise, die de plaats hebben ingenomen van figuren als Antoine Griezmann en Olivier Giroud. De bondscoach lijkt eindelijk de formule te hebben gevonden om een sterrenbezetting als een echt team te laten optreden.
Op persoonlijk vlak hebben verschillende spelers hun beste vorm bereikt. Ousmane Dembélé was de laatste die alle twijfels wegnam na zijn sterke optreden tegen Noorwegen. Hij keerde terug op de rechterflank en heeft, ondanks discussie over zijn rol, volwassenheid getoond en zijn status als Ballon d’Or-kandidaat bevestigd. Kylian Mbappé arriveerde als onbetwiste aanvoerder en in uitstekende fysieke conditie na de blessure die hem hinderde op het EK. Hoewel hij niet scoorde tegen Noorwegen, toonde hij zich opnieuw zeer actief, met een assist op Dembélé en talrijke gecreëerde kansen.
De komst van Olise als schaduwspits is cruciaal geweest voor een soepel lopend offensief. Zijn seizoen bij Bayern München was al een garantie en op het WK bevestigt hij zijn belang. Doué is de speler die in sommige wedstrijden rust kreeg, maar zijn talent als vierde aanvaller en zijn bijdrage vanaf links zijn duidelijk. Barcola en Cherki dienen als kwaliteitsvolle opties vanaf de bank.
Het resultaat is dat Frankrijk al twee spelers met vier doelpunten heeft: Mbappé en Dembélé. Doué scoorde met het hoofd tegen Noorwegen en Barcola droeg ook een treffer bij vanaf de bank. In assists komt het team uit op zeven, met Olise als leider met drie, gevolgd door Mbappé met twee, Dembélé met één en Barcola met één. Geen enkele andere aanval op het WK is tot nu toe zo productief geweest.
Frankrijk heeft zich gevestigd in een 4-2-3-1. Hoewel het systeem risico’s heeft getoond, zoals de kansen die werden weggegeven tegen Noorwegen, kiest het team voor zijn offensieve potentie. Tchouaméni en een tweede middenvelder, Rabiot of Koné, zorgen voor het defensieve evenwicht.
Het Franse team blijft dodelijk in de omschakeling en toont nu ook meer vermogen om het tempo van de wedstrijd te dicteren. De derde treffer van Dembélé tegen Noorwegen is het beste voorbeeld: alle elf spelers raakten de bal tijdens de 55 seconden die de aanval duurde.