Een rechtszaak die in San Francisco is aangespannen door de 23-jarige Dawson Little richt zich op Epic en Roblox. Daarin wordt beweerd dat de bedrijven psychologische technieken hebben ingezet om verslaving bij spelers aan te moedigen. De klacht richt zich op games als Fortnite en titels op het Roblox-platform. Volgens de eiser zijn deze systemen ontworpen om de inkomsten te verhogen ten koste van gebruikers, met name minderjarigen.
Little stelt dat blootstelling aan deze games rond zijn vijftiende blijvende gevolgen heeft gehad. De klacht noemt symptomen als ernstige emotionele problemen, angst, depressie, verminderde sociale contacten, verlies van interesse in andere activiteiten, ontwenningsverschijnselen zoals woede-uitbarstingen en lichamelijke agressie, en een sterke daling van de schoolprestaties die leidde tot verwijdering. Volgens de eiser pasten de bedrijven gedragsmodificatiesystemen toe die verslaving en een verstoorde relatie met gamen veroorzaakten.
De zaak beschrijft de aanpak als operante conditionering die voor winst is ingezet. De gedaagden zouden de fysiologische en psychologische gevolgen die spelers schaden, hebben voorzien en beoogd, terwijl zij zelf substantiële inkomsten genereerden.
Games hebben de afgelopen tien jaar elementen overgenomen die aan goksystemen doen denken. Deze mechanismen gaan verder dan gewone betrokkenheid en roepen vragen op over dwangmatige lussen die op jongere spelers zijn gericht. De zaak vestigt de aandacht op deze praktijken, ook al stuiten de specifieke claims op aanzienlijke obstakels.
Het document bevat meerdere onjuistheden. Termen als cognitieve gedragstherapie worden verkeerd toegepast en Internet Gaming Disorder wordt behandeld als een vastgestelde diagnose, terwijl de DSM-5 het alleen als een voorstel voor verder onderzoek vermeldt naast andere niet-bevestigde aandoeningen. Beweringen over een wijdverbreide volksgezondheidscrisis worden niet met bewijs onderbouwd.
De tekst belandt in speculatief terrein met verwijzingen naar een omgekeerde vorm van therapie die geesten herprogrammeert, een verkorte en selectieve geschiedenis van videogames en beweringen dat ontwikkelaars het inhuren van psychologen zouden hebben verborgen. Ook wordt Roblox ten onrechte als één enkel spel voorgesteld in plaats van een platform met vele titels, en worden ongefundeerde vergelijkingen gemaakt, zoals het gelijkstellen van gameverslaving aan heroïne.
Een coherente analyse van gokachtige mechanismen in op kinderen gerichte games zou kunnen leiden tot meer aandacht voor ontwerppraktijken. Deze indiening vermengt echter potentieel relevante punten met herhalende en slecht gestructureerde argumenten die de positie ondermijnen. Juridische waarnemers verwachten dat Epic en Roblox zullen vragen om afwijzing, hoewel de zaak tot een proces kan leiden als die motie wordt afgewezen.
Mocht de zaak doorgaan, dan zou deskundigengetuigenis aan beide zijden aan bod kunnen komen. De lengte en de wanordelijke opzet van het document maken een succesvolle afloop voor de eiser echter onwaarschijnlijk zonder ingrijpende aanpassingen of aanvullend bewijs.