David Rosa Máñez belichaamt meerdere facetten die maar weinig mensen in één leven weten te combineren. Consultant infrastructuur voor de Fifa, de enige Spanjaard in die rol, heeft hij ook achtduizenders beklommen, leidt hij innovatieprojecten in Valencia en gaat hij de strijd aan met een gevorderde kanker met drie hartdiagnoses en uitzaaiingen in meerdere organen.
Zijn band met de Fifa begon bijna tien jaar geleden dankzij eerdere contacten bij Valencia en de Europese Club Associatie. Na een test in Paraguay tekende hij een contract dat hem naar projecten in 68 landen heeft gebracht. Zijn hoofdtaak bestaat uit het beoordelen en haalbaar maken van miljardeninvesteringen in stadions en sportcentra, zodat ze op lange termijn duurzaam zijn.
Rosa benadrukt dat hij te grote projecten vermijdt die federaties tientallen jaren zouden kunnen schulden. Hoewel zijn werk meestal discreet blijft, verdedigt hij het Forward-programma van de Fifa, dat jaarlijks miljarden dollars aan infrastructuur wereldwijd besteedt, inclusief hulp bij noodsituaties zoals vulkaanuitbarstingen.
Voordat hij zich specialiseerde in voetbal, was Rosa een vooraanstaand alpinist. Hij maakte deel uit van de eerste Valenciaanse expeditie naar de Everest via de noordwand, vijfentwintig jaar geleden, hoewel hij de top opgaf na een probleem met zijn zuurstoffles. Die beslissing stelde hem in staat een Russische bergbeklimmer in nood te redden.
Hij beleefde ook een expresontvoering op de Manaslu door maoïstische guerrillastrijders in 2000, waaruit hij werd gered door het Nepalese leger met steun van de Spaanse regering. Vandaag, met hartproblemen die grote inspanningen onmogelijk maken, zet hij die veerkracht in voor zijn werk en gezin.
Als adjunct-directeur van Valencia Innovation Capital wil Rosa de kennis die hij wereldwijd heeft opgedaan terugbrengen naar zijn geboortestad. Hij heeft samengewerkt met het Instituut voor Biomechanica van Valencia, het Global Sports Innovation Center van Microsoft en projecten voor het WK in Qatar.
Hij onderhoudt direct contact met de eigenaars van Valencia CF, die hij kent sinds zijn tijd bij de club. Hij erkent controversiële beslissingen, maar waardeert de oprechte vriendschap en benadrukt de inspanningen om een historische schuld weg te werken.
Rosa gaat zijn derde hartkanker aan, die niet te opereren is, samen met uitzaaiingen in slagaders, longen en alvleesklier. Hij leeft in een palliatieve fase met morfinepleisters, heeft 136 chemokuren doorstaan en verrast zijn artsen met tekenen van herstel zonder actieve behandeling.
Ondanks alles houdt hij een actieve routine aan: elke ochtend staat hij op, werkt hij en zorgt hij voor zijn gezin, bestaande uit zijn vrouw Rosa en zijn zonen Noel en Marco. Hij heeft zijn persoonlijke zaken geregeld en verklaart tevreden te zijn met wat hij heeft bereikt.
Zijn kandidatuur voor de Nationale Prijs Francisco Fernández Ochoa erkent een leven gewijd aan de beoefening, organisatie en promotie van sport. Rosa vat zijn filosofie samen in enkele woorden: elke dag opstaan met de gedachte anderen te helpen aan een beter leven.