David Macias ziet een groeiend probleem in hoe fans muziek ontdekken en ervan genieten. De president van Thirty Tigers gelooft dat een sterke afhankelijkheid van aanbevelingssystemen luisteraars duwt naar repetitieve, vertrouwde klanken tot de interesse vervaagt.
Zijn eerste boek, “Circulation: How Culture Moves in the Age of Algorithm”, verschijnt op 14 januari bij Whitefox Publishing. Het put uit zijn ervaring met het opbouwen van een onafhankelijk muziekbedrijf dat artistieke eigendom benadrukt. Macias betoogt dat algoritmes, bedoeld om ontdekking te bevorderen, juist bestaande smaken versterken en de blootstelling aan nieuwe scènes beperken.
Around two years ago, the business just started feeling worse, and I couldn’t quite figure out why it felt harder. People felt more adrift. And I think that it’s because the things that we know to do were mattering less and less, and because the logic of the algorithm has just sort of taken hold.
Hij benadrukt dat de kritiek gericht is op systemische uitkomsten en niet op één specifiek bedrijf. Macias merkt op dat Spotify-medewerkers zich lijken te richten op het leveren van aangename luisterervaringen. Het resultaat creëert echter een vernauwende cyclus waarbij data retentie bevordert via comfort en herhaling.
Recente cijfers illustreren de trend. Luminate-data toonden aan dat 49 procent van de streams in een recent jaar afkomstig was van muziek die in de voorgaande vijf jaar was uitgebracht. Dat aandeel daalde het jaar daarop naar 43,6 procent toen luisteraars zich wendden tot ouder catalogusmateriaal voor geruststelling.
Macias wijst specifieke gebieden aan die kunnen groeien met gerichte ondersteuning. Dit omvat queer-muziekscènes, de eclectische Big Ears-festivalgemeenschap in Knoxville en progressieve christelijke muziek. Hij verwijst naar figuren als de Texaanse kandidaat James Talarico als bewijs van onvervulde vraag naar geloofsgerichte uitingen die draaien om dienstbaarheid in plaats van confrontatie.
Vroeger succes met Americana-muziek biedt een model. Industriepartijen bouwden festivals, radiozenders en infrastructuur rond een genre dat aanvankelijk geen data-signalen had. Die basis trok later bredere aandacht, waaronder interesse van majors in acts als Zach Bryan.
Een voorstel betreft het creëren van speciale ruimtes binnen diensten waar tracking is uitgeschakeld. Gebruikers kunnen daar samengestelde selecties van experimentele en klassieke albums verkennen naast actuele aanbevelingen van artiesten uit die gemeenschappen, wat onbevooroordeelde ontdekking stimuleert.
I’ve gone from being where I felt like I don’t know what the fuck is going on, and it feels bad — that’s all I know, and other people in the industry feel bad, and they feel adrift — to being more excited about what I’m doing than maybe ever.
Macias wil verder gaan dan analyse door praktische projecten na te streven, waaronder mogelijke festivals voor progressief-christelijke en queer-publieken. Hij benadrukt dat er nog keuzes zijn in hoe technologie wordt toegepast, ook te midden van snelle veranderingen.