In 1999 lanceerde David Chase The Sopranos, een HBO-serie die uitgroeide tot een van de meest geprezen prestaties in de televisiegeschiedenis en James Gandolfini tot grote sterrenstatus verhief. Gedurende zes seizoenen keken kijkers wekelijks naar het leven van een misdaadfamilie uit New Jersey en vroegen zich vaak af welke personage de volgende aflevering misschien niet zou overleven.
Chase herleidt de oorsprong van het project tot 1988, toen hij werkte aan de serie Almost Grown. Een toevallige ontmoeting met toekomstig Sopranos-schrijver Robin Green leidde tot een gesprek over hun moeders. Chase herinnerde zich de emotionele afstand en het gebrek aan steun van zijn eigen moeder voor zijn ambities. Green stelde voor een verhaal te ontwikkelen rond zijn moeder en een televisieproducent, maar Chase zag een maffia-protagonist voor zich die worstelt met familieproblemen.
Het idee ontstond eerst als speelfilm. Chase dacht aan grote namen, met Robert De Niro en Anne Bancroft in de hoofdrollen. Het verhaal draaide om een getroebleerde maffiabaas die paniekaanvallen krijgt en in therapie gaat. Zijn oom en moeder, die hij in een verpleeghuis had geplaatst, spannen tegen hem samen en de therapeut helpt hem die verraad te begrijpen. De oorspronkelijke film eindigde met de protagonist die zijn moeder verstikt.
Chase maakte er een televisiepilot van nadat grote omroepen geen interesse toonden in een maffiabaas die naar een psychiater gaat. Hij bleef werken aan bestaande netwerkseries zoals The Rockford Files en Northern Exposure, maar voelde de creatieve beperkingen van die omgeving. Op een gegeven moment bevatte zijn Sopranos-pilot geen moorden, omdat hij aannam dat netwerken nooit grafische inhoud zouden goedkeuren.
Terugdenkend aan klassieke maffiafilms uit de jaren dertig en The Godfather besefte Chase dat de dood een essentieel onderdeel vormt van zulke verhalen. Hij paste het script aan met meerdere moorden en benaderde HBO in 1997. De betaalzender, toen vooral bekend om films en beperkte series zoals Oz, reageerde positief op het aangepaste materiaal.
Chase heeft benadrukt dat moorden in de serie altijd het verhaal dienden en geen sensatie waren. De eerste moord door Tony Soprano op het scherm vindt plaats in de vijfde aflevering van seizoen 1, getiteld College. Tijdens een bezoek aan colleges met zijn dochter Meadow komt Tony een voormalige medewerker tegen die informant is geworden en wurgt hem.
You created one of the most dynamic characters in television history, and you're gonna blow it all.
HBO maakte zich aanvankelijk zorgen dat het publiek Tony zou afwijzen na het zien van de brute scène. Chase verdedigde het moment als noodzakelijk voor geloofwaardigheid. Als kapitein die een verrader heeft ontdekt, moet Tony doortastend optreden of anders gezag verliezen bij zijn mannen en het publiek. De serie toont geweld als een onwillige plicht die Tony’s innerlijke conflicten verdiept, in plaats van het te verheerlijken.
Bijna drie decennia na de première blijft de aanwezigheid van de dood centraal staan voor de blijvende impact van The Sopranos en de realistische weergave van het maffialeven.