Dana Carvey en Alec Baldwin onthullen geheimen achter hun presidentiële imitaties

Komieken bespreken ontmoetingen met Biden, satire over Trump en de kracht van het bespotten van leiders in nieuwe documentaire Playing POTUS

Dana Carvey is vele politici tegengekomen die hij door de jaren heen heeft gehekeld, maar één opvallende figuur blijft net buiten bereik. De ervaren Saturday Night Live-artiest onthulde dat president Joe Biden regelmatig de Santa Ynez Valley bezoekt, waar Carvey woont, omdat zijn zoon Hunter in de buurt woont.

Carvey beschrijft bijna-misser met Biden op lokale markt

Tijdens een recent gesprek vertelde Dana Carvey hoe locals op een buurtmarkt hem vertelden dat hij de president net had gemist. Biden zou een vriesdeur hebben geopend en naar een telefooncel hebben gevraagd, een detail dat de komiek amuseerde, ook al benadrukte hij dat het anekdote luchtig bedoeld was.

Carvey bouwt zijn imitaties al lang op basis van affectieve observatie in plaats van pure wreedheid. Hij legde uit dat het vastleggen van Joe Biden een zorgvuldige balans vereiste om de routine grappig te houden zonder gemeen te worden.

Ik probeer het gevoel te wekken dat ik de man die ik nadoe een beetje mag. Voor Biden moest ik de naald door de draad halen en een manier vinden om het niet wreed, maar grappig te maken.

— Dana Carvey, interview voor Playing POTUS-documentaire

Baldwin legt zijn bewuste portrettering van Trump als bullebak uit

Alec Baldwin, die zich bij Carvey voegde voor het gesprek, nam een andere houding aan bij het spelen van Donald Trump. Baldwin mikte op een bewust vlak, onaangenaam personage dat zijn visie op de voormalige president weerspiegelde.

Trump was iemand van wie ik dacht: we maken hem zo tweedimensionaal als hij verdient. Hij is niet zo interessant.

— Alec Baldwin, interview voor Playing POTUS-documentaire

Baldwin kende Trump van jarenlange sociale evenementen in New York voordat politiek in beeld kwam. Hij herinnerde zich dat Trump in een smoking verscheen met een pak klaar in het handschoenenkastje en altijd aan de rand bleef in plaats van aan te schuiven bij tafels met gevestigde vastgoedfamilies.

Playing POTUS onderzoekt satire als democratische waarborg

De nieuwe documentaire Playing POTUS, die in première ging op het Tribeca Festival, brengt veteranen van imitaties samen, waaronder Chevy Chase, Maya Rudolph en Will Ferrell. Regisseur Josh Greenbaum betoogt dat het belachelijk maken van het machtigste ambt essentieel blijft voor een functionerende democratie.

Het bespotten van de machtigste persoon ter wereld is een teken van een gezonde democratie. Het is net als haaien in de oceaan. Als de haaien rondzwemmen, is het ecosysteem waarschijnlijk in orde.

— Josh Greenbaum, interview voor Playing POTUS-documentaire

Imitaties overleven de politici vaak zelf

Greenbaum merkte op dat sommige portretten cultureel dominanter zijn geworden dan de originele figuren. Hij noemde Carveys imitatie van George H.W. Bush als het mentale beeld dat veel mensen nog steeds hebben van de 41e president.

Zowel Carvey als Baldwin beschreven de voorbereiding achter hun werk. Carvey zei dat het ongeveer twintig optredens op SNL kostte om zijn Bush-stem te perfectioneren, terwijl Baldwin stilstaande beelden van Trump bestudeerde om de kenmerkende loop en gebaren onder de knie te krijgen.

Trump reageerde fel op Baldwins imitatie

Trump bekritiseerde Baldwins versie publiekelijk, noemde het pijnlijk om te zien en bestempelde de carrière van de acteur als middelmatig. Baldwin merkte op dat komieken routinematig de machthebbers op de korrel nemen, met als enige uitzondering meestal het hoofd van een studio of netwerk.

De film viert uiteindelijk de lange traditie van presidentiële parodie, maar waarschuwt dat dergelijke vrijheden onder toenemende druk staan in het huidige medialandschap.