Het WK 2026 heeft meer achtergelaten dan nederlagen op het veld. Verschillende nationale elftallen staan nu bloot aan strenge publieke kritiek, interne verdeeldheid en ingrijpende veranderingen in hun projecten. Terwijl het toernooi naar zijn ontknoping gaat, worstelen uitgeschakelde teams met het oordeel van hun supporters, kritiek in de pers en het vertrek van talrijke bondscoaches.
La Celeste arriveerde met hernieuwde verwachtingen onder Marcelo Bielsa, maar werd voor de tweede WK op rij al in de groepsfase uitgeschakeld. Gelijke spelen tegen Saoedi-Arabië en Kaapverdië, plus een nederlaag tegen Spanje, leverden slechts twee punten en geen enkele zege op. Cruciale fouten zoals die van Fernando Muslera bij de tegengoal, de vroege wissel van Federico Valverde en de rode kaart voor Agustín Canobbio bepaalden de beslissende wedstrijd.
Het fiasco ontketende felle kritiek in Uruguay. De lokale pers noemde het een van de slechtste resultaten in de WK-geschiedenis en stelde het kluisklimaat ter discussie. Meningsverschillen tussen Bielsa en de spelers, samen met controversiële beslissingen, zorgden voor een gespannen sfeer die zelfs leidde tot annulering van de chartervlucht terug door de AUF. Bielsa nam alle verantwoordelijkheid op zich en verklaarde niets achter te laten voor het Uruguayaanse voetbal.
Ik laat niets achter voor Uruguay.
Met een topselectie en na de winst van de Nations League 2025 sneuvelde Portugal in de achtste finales tegen Spanje. Het project van Roberto Martínez kwam na drieënhalf jaar ten einde, met een statistisch positief bilan maar onvoldoende collectief rendement. Kritiek van oud-spelers als Ricardo Quaresma richtte zich op het gebrek aan identiteit en ritme in het team.
De grootste emotionele impact kwam van Cristiano Ronaldo, die in tranen bevestigde dat hij nooit meer een WK zal spelen. De Portugese aanvoerder verdedigde zijn loopbaan en de drie gewonnen titels, maar liet de deur open voor een eventueel vervolg bij de nationale ploeg. Jorge Jesus neemt de nieuwe fase voor zijn rekening.
Die Mannschaft herhaalde de vroege uitschakelingen en ging in de zestiende finales tegen Paraguay onderuit na strafschoppen. Cruciale missers in de reeks verbraken een historische succesreeks. Julian Nagelsmann erkende dat het team niet langer tot de top behoort en trad af na een gesprek met de Duitse voetbalbond.
Stemmen als Toni Kroos, Oliver Kahn en Lothar Matthäus benadrukten het gebrek aan topspelers en interne spanningen. Manuel Neuer kondigde zijn internationale afscheid aan. Jürgen Klopp geldt als de belangrijkste kandidaat om de wederopbouw te leiden.
Naast de hoofdgevallen leidde het toernooi tot het vertrek van nog tien andere bondscoaches. Daaronder Sabri Lamouchi (Tunesië), Steve Clarke (Schotland), Hong Myung-bo (Zuid-Korea), Sebastián Beccacece (Ecuador), Ronald Koeman (Nederland) en Zlatko Dalic (Kroatië).
Protesten over arbitrage en VAR markeerden de vertrekken van Colombia, Kroatië en Zwitserland. In Senegal kondigde Pape Gueye een pauze bij de nationale ploeg aan na het ontslag van Pape Thiaw. Ook Thibaut Courtois liet een waarschuwende boodschap achter over zijn toekomst bij België.
Het laatste fluitsignaal sloot de cycli niet af. Veel elftallen staan nu voor ingrijpende heropbouw, met supporters die antwoorden eisen en bonden die snel handelen. Het WK 2026 heeft aangetoond dat de gevolgen van een vroege uitschakeling veel verder reiken dan het speelveld.