De komst van geluidsfilms zorgde in 1930 voor grote uitdagingen voor Hollywood-studio's en bioscoopeigenaren. Universal reageerde door twee versies van zijn horror-klassieker Dracula op dezelfde sets op te nemen met aparte casts en regisseurs. De Engelstalige productie onder regie van Tod Browning had Bela Lugosi in de hoofdrol. De Spaanse versie onder regie van George Melford had Carlos Villarias in de titelrol. Die minder bekende Spaanse film inspireerde later de nieuwe film Los Vampires.
Scenarioschrijver Craig Mitchell maakt met Los Vampires zijn eerste speelfilm als regisseur in decennia. Het verhaal verbeeldt gebeurtenissen tijdens de gelijktijdige opnames van de twee Dracula-producties. Henry Ian Cusick speelt een gefictionaliseerde versie van Villarias genaamd Luis de Ossario. Thomas Kretschmann vertolkt een versie van Lugosi genaamd Kurt Orlov. De twee immigrant-acteurs botsen over wie de hoofdrol mag claimen.
Het script volgt Ossario die op het Universal-terrein arriveert en te horen krijgt dat hij elke dag de Engelstalige dailies moet bekijken en de performance daarna 's nachts in het Spaans moet nadoen. Hij weigert Orlov te kopiëren en dat ontsteekt een gespannen rivaliteit. De productie gaat door onder een slopend nachtschema. Ossario raakt steeds ongeruster nadat hij expliciete beelden ontdekt met de jonge ingenue Vianca Sugura en te weten komt dat de oorspronkelijke actrice in die rol was vermoord.
Andere castleden krijgen met soortgelijke dreigingen te maken. Zuster Aubrey, de beschermende figuur voor de in een klooster opgegroeide Vianca, ondergaat later hetzelfde lot. Het verhaal combineert horror, mysterie en een ode aan Hollywood terwijl het thema's als ego, identiteit en de vage grens tussen optreden en werkelijkheid verkent.
Cusick en Kretschmann leveren sterke prestaties die de onzekerheid en trots van de twee hoofdrolspelers weergeven. Daniela Couso brengt nuance in de rol van Vianca. De ondersteunende cast vervult haar taken bekwaam. Production designer Ricardo Jattan en costumier Petra Larsen helpen de gotische studio-atmosfeer te herscheppen ondanks het bescheiden budget en de beperkingen van de soundstage.
De originele Engelstalige Dracula werd een groot succes voor Universal. De Spaanse versie presteerde slecht aan de kassa en hielp een einde te maken aan de praktijk van het filmen van meertalige versies. De film van Melford duurde langer dan die van Browning en had andere dialogen, sequenties en kostuums. Sommige latere kijkers vonden hem cinematografischer. Villarias bereikte nooit de blijvende roem van Lugosi, ondanks dat hij hem twee decennia overleefde.
Mitchell sluit de film af met een epiloog die enkele decennia vooruit springt en een onverwachte oplossing biedt voor het centrale mysterie.