Courteney Cox regisseert donkere komedie over de pizza bomber-heist uit 2003

Patricia Arquette en David Harbour schitteren in TIFF-première die een mislukte bankroof omtovert tot een verwrongen true-crime-satire

De bizarre Pizza Bomber-zaak uit 2003 in Erie, Pennsylvania, heeft een nieuwe donkere komedie geïnspireerd, geregisseerd door Courteney Cox. De film herinterpreteert de echte gebeurtenissen die begonnen met een bankroofplan waarbij een pizzabezorger en een nep-halsbom betrokken waren.

Echte gebeurtenissen inspireren verwrongen satire

In het oorspronkelijke incident rekruteerden twee locals een nietsvermoedende bezorger om wat leek op een explosief apparaat om zijn nek te dragen tijdens een bankroof. Het plan liep al snel mis en de bezorger kwam om het leven toen het apparaat explodeerde na politie-ingrijpen. Het ingewikkelde verhaal werd eerder belicht in de Netflix-documentaireserie Evil Genius uit 2018.

Cox geeft het materiaal een scherpe komische draai in haar opvolger van haar regiedebuut uit 2014. Het verhaal draait om de disfunctionele samenwerking tussen Marjorie Diehl-Armstrong en Bill Rothstein, gespeeld door Patricia Arquette en David Harbour.

Arquette en Harbour leveren opvallende prestaties

Arquette gaat volledig op in de rol van de berekenende en grillige Diehl-Armstrong, compleet met een onverzorgde kapsel en opvallende make-upkeuzes. Harbour ondergaat een dramatische transformatie met een dikke baard en bril om de sluwe Rothstein te spelen. Hun dynamiek op het scherm combineert romantiek, verraad en criminele ambitie in flashbacks en hedendaagse scènes.

De bijrollen worden onder meer vervuld door Michael Chernus als een vissersvriend met een eigen louche bijverdienste. Het scenario van Courtenay Miles verweeft een achtergrond van familieconflicten en mislukte plannen, waaronder een eerdere actie gericht op de vader van Diehl-Armstrong.

Wereldpremière op TIFF wekt distributiebelangstelling

De film ging in première op het Toronto International Film Festival zonder distributeur. Vroege reacties wijzen erop dat het kopers kan aantrekken die zich laten leiden door de bizarre ware gebeurtenissen en de marketinghook ‘zo gek dat het gezien moet worden’. Cox toont een sterke beheersing van de eigenzinnige toon, puttend uit haar ervaring met ensemblekomedies.