Weinige tv-comedies slagen erin scherpe acteerprestaties, slim schrijven en gedurfde ideeën in gelijke mate te combineren. Community is een van die zeldzame series die dat evenwicht over de hele reeks wist te bereiken.
Eén aflevering in het bijzonder toonde de bereidheid van de serie om met narratieve structuur te experimenteren, jaren voordat vergelijkbare concepten in Hollywood gemeengoed werden. Seizoen 3, aflevering 4, getiteld "Remedial Chaos Theory", werd in 2011 uitgezonden en draaide om een simpele dobbelsteenworp die het verhaal splitst in zes parallelle versies van dezelfde avond.
De studiegroep verzamelt zich in het nieuwe appartement van Troy en Abed voor pizza en bordspellen. Wanneer Jeff voorstelt om een dobbelsteen te gebruiken om te bepalen wie het eten haalt, waarschuwt Abed dat die keuze meerdere tijdlijnen zal creëren. De aflevering volgt vervolgens elke uitkomst en laat zien hoe kleine beslissingen op dramatisch verschillende manieren doorwerken.
Eén tijdlijn wordt bijzonder somber en diende later als terugkerend referentiepunt in toekomstige afleveringen. Ten tijde van de uitzending voelde de aanpak inventief en speels aan. Met de kennis van nu anticipeerde het op de golf van multiversumverhalen die later in het decennium de blockbusterbioscoop zouden domineren.
Naast de narratieve innovatie deelt de serie een directe creatieve pijplijn met het Marvel Cinematic Universe. Regisseurs Anthony Russo en Joe Russo fungeerden als uitvoerend producenten van Community en regisseerden meerdere afleveringen, waaronder de populaire paintballsequenties die seizoen 2 afsloten.
Die afleveringen trokken de aandacht van Kevin Feige. Joe Russo herinnerde zich later dat de paintballafleveringen met het "Star Wars"-thema de president van Marvel Studios bijzonder imponeren en de deur openden naar werk aan comicboekfilms.
Toen hij bij die afleveringen kwam, was 'Star Wars' natuurlijk heel belangrijk voor hem. Ik denk dat hij die twee opeenvolgende paintballafleveringen geweldig vond. Hij nam contact op en vroeg of we interesse hadden in stripboeken. Dat hadden we, en nu zijn we hier.
"Remedial Chaos Theory" scoorde een 9,8 op IMDb en staat steevast bovenaan in fan- en critici-lijstjes van de beste afleveringen van de serie. De kwaliteit weerspiegelt een breder patroon: van de in totaal 110 afleveringen scoorden er twintig negen sterren of hoger. De schrijvers vonden telkens weer frisse invalshoeken op vertrouwde formats, van Dungeons & Dragons-sessies tot gestileerde documentaireparodieën.
Seriebedenker Dan Harmon heeft beschreven hoe de schrijversploeg bewust gevestigde tv-normen in twijfel trok. In plaats van regels als vaststaand te accepteren, gebruikte het team momenten van inzicht als kansen om nieuwe benaderingen te testen terwijl de verhalen boeiend bleven voor kijkers.
Die experimenteerdrift leverde niet alleen uitblinkers op zoals "Remedial Chaos Theory", maar hielp ook de carrières te lanceren van filmmakers die later grote franchises vormgaven. De serie blijft een maatstaf voor inventieve comedy die aandacht beloont.