Sommige films leveren zinnen op die zo memorabel zijn dat ze culturele iconen worden. Andere produceren dialogen die zo ongemakkelijk of absurd zijn dat ze om heel andere redenen blijven hangen. Collider heeft een ranglijst samengesteld van de slechtste filmquotes, met maximaal één vermelding per film en puttend uit zowel ronduit slechte producties als betere films die door één rampzalige regel worden ontsierd.
Op nummer tien staat een regel uit Troll 2 die legendarisch is geworden onder liefhebbers van slechte films. De horrorfilm uit 1990 over een gezin dat strijd levert met goblins bevat de onvergetelijke uitroep die begint met een personage dat beseft dat het wordt opgegeten en eindigt in een langgerekte kreet van wanhoop. De film bevat nog meer twijfelachtige regels over gastvrijheid en familie-uitvaarten, maar deze springt eruit door zijn pure intensiteit en blijvende memestatus.
Arnold Schwarzeneggers Mr. Freeze levert de negende plaats met een woordspeling over wat de dinosauriërs heeft uitgeroeid. Hoewel de superheldenfilm uit 1997 neigt naar camp, landt de ijsgetinte oneliner met opvallende onhandigheid. Schwarzenegger lijkt te genieten van de rol, maar de regel zelf blijft een schoolvoorbeeld van geforceerd woordgebruik.
Nummer acht komt uit de martialartsfilm uit 2003 Bulletproof Monk. Het personage van Sean William Scott evolueert van het zien van slecht passende hotdogverpakkingen als metafoor voor de teleurstellingen van het leven naar een optimistischere kijk die draait om het eten zelf. De omslag voelt oprecht in de uitvoering, maar komt over als komisch overdreven.
De superheldenfilm uit 2018 Venom verdient de zevende plaats met een groteske dreiging uitgesproken door de symbioot. De regel springt eruit, zelfs te midden van de andere vreemde momenten in de film, en wordt gezien als een van de meest memorabele missers. Latere delen van de franchise bereikten niet hetzelfde niveau van ongemakkelijke dreiging.
Het personage van Ryan O'Neal in de misdaadthriller uit 1987 levert de zesde quote via een hectische reeks uitroepen over God en de mens. Vergezeld van ronddraaiende camerabewegingen en dramatische muziek, heeft het moment online veel aandacht gekregen als schoolvoorbeeld van onbedoelde comedy.
Nicolas Cages remake van The Wicker Man belandt op nummer vijf met een wanhopige kreet over honing die talloze memes heeft opgeleverd. De film wisselt saaie passages af met uitbarstingen die cultstatus hebben bereikt, waaronder een bijensequentie die ontbreekt in de bioscoopversie.
Het personage van Patrick Swayze in de actiefilm uit 1989 Road House reageert op een vraag in het ziekenhuis met de vierde regel die stelt dat pijn niet pijn doet. De uitspraak roept meteen scepsis op bij de arts op het scherm, en criticus Roger Ebert merkte later op hoe de film de conventionele realiteit loslaat.
Tommy Wiseaus The Room had de hele lijst kunnen vullen. De derde plaats vangt de verklaring van onafhankelijkheid van een personage die zichzelf meteen tegenspreekt. De film uit 2003 blijft een maatstaf voor onbedoeld hilarische dialogen.
De tweede plaats gaat naar een enkele zin uit de Star Wars-film uit 2019 die een belangrijke plotvraag probeert op te lossen met minimale uitleg. De regel is breed besproken als symbool van haastig verhalen vertellen in de sequeltrilogie.
We pakken hotdogs in voor onderweg. Weet je dat hotdogs een slechte naam hebben? Ze hebben een gave vorm, ze zitten vol eiwit. Je houdt toch van hotdogs? Trouwens, ik denk dat ik weet wat dit veroorzaakt.
M. Night Shyamalans thriller uit 2008 The Happening neemt de eerste plaats in met een uitgebreide toespraak over hotdogs die plotseling overgaat in een inzicht over de centrale crisis van de film. De scène illustreert de reputatie van de film voor dialogen die onbedoeld komisch overkomen in plaats van gespannen of dramatisch.