Roger Donaldson’s 1988 dramedy Cocktail werd een van de grootste commerciële verrassingen van het jaar. Met een budget van ongeveer 20 miljoen dollar haalde de film wereldwijd meer dan 170 miljoen dollar op, grotendeels dankzij de sterrenstatus van Tom Cruise. Haywood Gould bewerkte zijn eigen roman uit 1984 tot scenario; het verhaal volgt de ambitieuze yuppie Brian Flanagan die ontdekt dat hij talent heeft voor flitsend cocktailserveren, wat zijn zakelijke ambities overschaduwt.
Onder leiding van de ervaren bartender Doug Coughlin, gespeeld door Bryan Brown, beheerst Brian de kunst van het jongleren met flessen en het charmeren van klanten. Het verhaal volgt zijn romantische verwikkelingen met de kunstenares Jordan, vertolkt door Elisabeth Shue, en de rijke oudere vrouw Bonnie, gespeeld door Lisa Banes. Eerdere scènes tonen een korte relatie met de fotografe Coral, vertolkt door Gina Gershon. Doug’s eigen romance met Kerry, gespeeld door Kelly Lynch, voegt een extra laag toe aan het ensemble. Tijdens de opnames kwam Cruise volgens berichten dicht bij het breken van zijn neus in een van de intieme scènes.
Professionele recensenten toonden weinig genade. Cocktail heeft een score van 11 procent op Rotten Tomatoes; critici vonden de personages oppervlakkig en het plot onrealistisch. De film leek vooral te leunen op de glossy productie en Cruises charisma in plaats van op een inhoudelijk sterk verhaal.
De kritiek trof Gould extra hard. In een interview met de Chicago Tribune uit 2013 gaf de ervaren scenarioschrijver toe dat hij ontevreden was over de uiteindelijke film en kapot was van de stroom negatieve recensies. Hij voelde zich persoonlijk aangevallen en kon een dag lang niet uit bed komen na het lezen van de kritieken.
I was not happy with the final product. It got so savaged by the critics — and I mean, it got creamed. [...] I can't think of a good review. All the major people whacked it; and whacked me too, personally. I was accused of betraying my own work, which is stupid. So, I was pretty devastated. I literally couldn't get out of bed for a day. The good thing about that experience is that it toughened me up. It was like basic training. This movie got killed, and then after that I was okay with getting killed; I got killed a few more times since then, but it hasn't bothered me.
Gould had al een flinke carrière achter de rug voordat Cocktail uitkwam: hij schreef scenario’s voor Rolling Thunder en The Boys from Brazil, werkte mee aan de originele N.Y.P.D.-serie en schreef afleveringen van de televisieversie van The Equalizer uit de jaren tachtig. Na de release ging hij zelf regisseren met films als One Good Cop en Trial by Jury. De harde ontvangst bleef toch pijn doen, vooral toen hij een professionele bartender op een radio-uitzending de film een sell-out noemde.
Jaren later zei Gould dat hij zichzelf niet meer zo serieus nam en de gedateerde elementen van de film nu met genegenheid in plaats van schaamte bekijkt. Hij herinnerde zich een vertoning waarbij een toeschouwer de Reagan-era charme prees en merkte op dat de tijd de film in een duidelijker historisch perspectief plaatst. Hij vergeleek de aanvankelijke slechte kritieken met die van klassiekers uit de jaren dertig die nu geliefd zijn.
Hoewel Cocktail waarschijnlijk nooit als tijdloze klassieker zal worden gezien, blijft het Tom Cruises slechtst beoordeelde film en fungeert het als een levendig tijdsbeeld van de late jaren tachtig. Voor Gould bleek de ervaring uiteindelijk waardevol: hij leerde er veerkracht van die hem goed van pas kwam bij latere projecten.