Clayface heeft in het openingsweekend sterke resultaten geboekt, waardoor regisseur James Watkins genoeg reden heeft om te vieren. De DC Studios-film overtrof het productiebudget van 44 miljoen dollar met 46,5 miljoen dollar aan wereldwijde kaartverkoop en kreeg een Certified Fresh-beoordeling op Rotten Tomatoes. Critici gaven het een score van 75 procent, maar geverifieerde kijkers gaven het een robuuste 94 procent. De film scoorde ook een A- CinemaScore, een opmerkelijke prestatie in het horrorgenre.
Watkins kreeg de regiebaan met een concept dat voortkwam uit de beschrijving van de originele scenarioschrijver Mike Flanagan van het script als een tragedie in drie bedrijven. De aanpak richtte zich op de ondergang van acteur Matt Hagen, gespeeld door Tom Rhys Harries, tot de vormveranderende schurk. Watkins verwerkte body horror-elementen die zelfs horrorkenner James Gunn indruk maakten.
Tijdens de nabewerking kreeg Watkins het verwoestende nieuws dat zijn vader, dr. George Watkins CBE, onverwacht was overleden. Gunn en Peter Safran gaven hem direct tijd om te rouwen bij zijn familie. Watkins uitte later blijvende dankbaarheid voor hun steun in een moeilijke periode waarin de film nog afgemaakt moest worden.
We zaten er middenin en mijn vader overleed heel plotseling. Zoals je je kunt voorstellen, was dat moeilijk. James en Peter namen contact op, gaven me tijd en waren heel aardig op een moment dat er nog een film afgemaakt moest worden. Dat zal ik nooit vergeten.
Hoofdrolspeler Tom Rhys Harries hield een gescheurde ACL tijdens een groot deel van de opnames stil om de kans niet te verspelen. De blessure kwam aan het licht tijdens een scène waarin Matt een première ontvlucht en door een auto wordt aangereden. De productie paste het stuntwerk daarop aan, terwijl de sequentie behouden bleef.
De confrontatie in de nachtclub met maffioso Markos Szabo werd een centraal onderdeel dat laat in de revisies met scenarioschrijver Hossein Amini werd ontwikkeld. Watkins wilde dat kijkers even konden genieten van Matts wraakmoment voordat de toon omsloeg. De sequentie is geïnspireerd op klassieke verhalen over het bestormen van een bolwerk.
Matts pad neemt een donkerder wending wanneer hij rechercheur John Borelli, de verloofde van Caitlyn, doodt. Watkins beschrijft de daad als voortkomend uit de veranderde toestand van het personage, een mix van obsessie en impuls in plaats van berekende zelfbehoud.
De nanos nemen hem over en deze oerimpulsen borrelen in hem op. Vanuit zijn perspectief is het verklaarbaar. Dat betekent niet dat we het moeten goedkeuren, maar hij handelt uit een combinatie van zelfverdediging, liefde en een vreemde obsessie. Hij is op dat moment gewoon weg.
De productie verwerkte verwijzingen naar eerdere Batman-films en andere filmklassiekers. Watkins merkte op dat testvoorstellingen hielpen bij het verfijnen van het tempo en de helderheid. Hij heeft nog geen ideeën voor een vervolg onderzocht en richt zich nu op de huidige release die in de bioscopen draait.