Uwe Boll keert terug met een nieuw project dat de moraliteit van individuen die het recht in eigen handen nemen probeert aan te pakken. Het resultaat is een gewelddadige en onsamenhangende poging die brutaliteit boven doordachte analyse stelt.
De film volgt Sanders, gespeeld door Armie Hammer, een Amerikaan die in het buitenland woont en criminelen target die volgens hem door het rechtssysteem niet zijn bestraft. Hij financiert deze acties met inkomsten uit geërfde huurpanden terwijl hij een verborgen identiteit aanhoudt die de aandacht trekt van Interpol-chef Henry, gespeeld door Costas Mandylor.
Het verhaal springt zonder duidelijke structuur rond. Sanders neemt video’s op waarin hij zijn motieven uitlegt en wint online steun, maar het verhaal besteedt te veel tijd aan alledaagse details zonder spanning of karakterinzicht op te bouwen.
Hammer spreekt teksten vol vooroordelen tegen vermeende buitenstaanders uit en houdt monologen over de gevolgen van misdaad voor de samenleving. De vertolking toont weinig van de charme die de acteur in eerdere rollen tentoonspreidde, waardoor de centrale figuur eendimensionaal en onovertuigend overkomt.
Mandylor brengt een vermoeide aanwezigheid in zijn rol als de politieman die de burgerwacht achtervolgt, hoewel het script hem weinig urgentie of overtuigende motivatie geeft om de zaak op te lossen ondanks de overduidelijke aanwijzingen die achterblijven.
Oorspronkelijk getiteld The Dark Knight maar om juridische redenen hernoemd, draagt de film nu de generieke naam Citizen Vigilante. Hij eindigt met een opdracht aan verkrachtingsslachtoffers in Europa die volgens de film door het rechtssysteem in de steek zijn gelaten.
Critici merken op dat de film serieuze onderwerpen gebruikt als dunne dekmantel voor expliciet geweld en simplistische wraakscènes. De aanpak behandelt complexe kwesties met weinig nuance of echte diepgang.