- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De filmmaker levert adembenemende beelden en een krachtig slot ondanks enkele tempoproblemen in zijn nieuwste blockbuster.

Christopher Nolan keert terug met De Odyssee, een groots opgezette bewerking die zich uitstrekt over 173 minuten vol mythe, herinnering en hedendaagse weerklank. De regisseur, vers van de Oscarwinnende Oppenheimer, maakt een film die zowel overweldigend ambitieus als diep persoonlijk aanvoelt in de emotionele afsluiting.

Nolan speelt met tijd in Homers klassieke verhaal

Het verhaal volgt de legendarische krijger Odysseus, gespeeld door een slanke en getekende Matt Damon. Na tien jaar strijd in de Trojaanse Oorlog worstelt hij om terug te keren naar zijn koninkrijk Ithaca. Thuis zetten vrijers onder leiding van de verachtelijke Antinous (Robert Pattinson) zijn vrouw Penelope (Anne Hathaway) onder druk om te hertrouwen, terwijl hun zoon Telemachus (Tom Holland) vasthoudt aan de hoop op de terugkeer van zijn vader.

Nolan gebruikt de geneste vertellingen en het decennia omspannende tijdsverloop van het bronmateriaal om zijn kenmerkende interesse in tijd opnieuw te verkennen. Terugblikken onthullen Odysseus' ontmoetingen met de heks Circe (Samantha Morton), de cycloop en andere gevaren, terwijl de scène met het Paard van Troje opbouwt naar een aangrijpende climax die het hele verhaal herdefinieert.

Sterrenensemble levert sterke prestaties

Het ensemble schittert in de hoofdrollen. Hathaway brengt intensiteit als de standvastige Penelope. Pattinson excelleert als de sluwe Antinous. Bijrollen van Elliot Page als de loyale Sinon, Himesh Patel als Eurylochus, Zendaya als Athena, Lupita Nyong'o als Helena van Troje en Jon Bernthal als Menelaus voegen diepgang toe. De keuze voor modern taalgebruik voelt na een korte gewenning natuurlijk aan. Hollands vertolking van Telemachus is het zwakste element en komt vlak over in vergelijking met de sterkere castleden.

Spektakel en verwondering bepalen de visuele ervaring

De film excelleert als puur spektakel, gemaakt voor grote IMAX-schermen. Cameraman Hoyte van Hoytema legt fantastische ontmoetingen met goden en monsters vast die echte verwondering oproepen. Ludwig Göranssons score, met zware percussie en sombere synthesizers, verhoogt de spanning en ontzag tijdens scènes zoals het eiland van de sirenes.

Tempoproblemen temperen een verder spannende rit

In tegenstelling tot de meedogenloze vaart van Oppenheimer verloopt De Odyssee met horten en stoten. Sommige delen slepen doordat Nolan veel materiaal verwerkt. Actiescènes zijn energiek, maar lijden onder snelle montage die de helderheid soms vermindert. Deze tekortkomingen houden bepaalde momenten op afstand in plaats van de kijker volledig onder te dompelen.

Emotioneel slot biedt krachtige afsluiting

De slotscènes van de film leveren een harde klap die alles wat eraan voorafgaat in een nieuw licht plaatst. Nolan onderzoekt de existentiële tol van oorlog en de mogelijkheid van empathie te midden van wreedheid, in lijn met thema's uit eerdere werken zoals Dunkirk. Deze emotionele helderheid tilt het project boven zijn ruwe randjes uit.

De Odyssee krijgt een 8 uit 10. De film opent op 17 juli 2026 in de bioscopen.