Christopher Nolan heeft in zijn carrière gedurfde originele ideeën verkend, maar heeft ook geput uit bestaande bronnen zoals strips en geschiedenis. In 2009 raakte hij betrokken bij een mogelijke remake van de Britse serie The Prisoner, en hij kwam terug op het concept nadat hij grote prijzen had gewonnen. Er is momenteel geen project in ontwikkeling, maar de serie heeft duidelijke aantrekkingskracht voor bewonderaars van zijn films.
Nolans interesse in het materiaal sluit aan bij terugkerende motieven in zijn werk, waaronder personages die in onbekende werelden terechtkomen en gedwongen worden hun omgeving in twijfel te trekken. De serie draait om een inlichtingenofficier die ontslag neemt en vervolgens gevangen wordt gehouden in een ogenschijnlijk perfecte gemeenschap genaamd The Village.
De bewoners gaan daar door nummers in plaats van namen. De protagonist krijgt de aanduiding Number Six en begint meteen de organisatie die hem vasthoudt en de identiteit van de leider, Number One, te onderzoeken.
Gemaakt door en met Patrick McGoohan in de hoofdrol, werd het programma eind jaren zestig uitgezonden en na één seizoen stopgezet. McGoohan paste de finale aan om afsluiting te bieden. Het verhaal ontvouwt zich als een doorlopend onderzoek in plaats van losse afleveringen, waarbij Number Six aanwijzingen verzamelt over zijn ontvoerders terwijl de gemeenschap haar ware leiders verbergt.
Verschillende acteurs spelen de beheerder die bekendstaat als Number Two in de afleveringen, wat de fluïde machtsstructuur benadrukt. Het verhaal verweeft thema's van hersenspoeling, surveillance en sociale controle die aansloten bij de tegenculturele zorgen van die tijd.
I am not a number, I am a free man!
The Prisoner introduceerde technieken die later te zien waren in series die informatie achterhouden om de betrokkenheid van kijkers te behouden. Het onderzocht complotten binnen de inlichtingendiensten, introduceerde een centrale onopgeloste mysterie en bekritiseerde utopische schijnbeelden lang voordat vergelijkbare programma's verschenen.
Het bevorderde ook het idee van televisie als een auteursmedium onder leiding van één creatieve kracht, vergelijkbaar met Nolans positie in de film. Een poging tot een reboot in 2009 slaagde er niet in de impact van het origineel te evenaren.
De serie is gerestaureerd en is nu te zien op The Criterion Channel en gratis streamingplatforms. De kenmerkende visuele stijl en filosofische vragen blijven fris aanvoelen en bieden een direct inzicht in de verhalende dna die aansluit bij Nolans oeuvre.