Christopher Nolan wordt al lang bewonderd om zijn complexe vertelstructuren en tijdverbuigende verhalen. In een BBC-interview uit 2018 onthulde de regisseur zijn persoonlijke leesvoorkeuren door twee bundels van Jorge Luis Borges als zijn woestijneilandboeken te kiezen.
Het BBC-format geeft gasten doorgaans drie boeken, waaronder de Bijbel en het complete werk van Shakespeare. Christopher Nolan besloot twee bundels van Borges te combineren: "Collected Fictions" en "Selected Non-Fictions". Hij liet de dichtbundel "Selected Poems" achterwege, omdat hij een voorkeur had voor het proza.
Hij is een schrijver die ik enorm bewonder. Zijn verzamelde werk is labyrintisch. Op een bepaalde manier zitten alle verhalen al in zijn verhalen. Als ik er maar één mocht kiezen, zou ik voor de fictie gaan.
Een opvallend verhaal in de bundel is "The Library of Babel", verschenen in 1941. Het beschrijft een oneindige bibliotheek van zeshoekige zalen vol met elke denkbare lettercombinatie, resulterend in vooral onzin naast elk denkbaar boek, inclusief accurate registers en misleidende versies.
Een ander belangrijk verhaal, "The Immortal" uit 1947, volgt een Romeinse soldaat die op zoek is naar een rivier die eeuwig leven schenkt. Hij vindt de rivier in een labyrintische stad van onsterfelijke maar apathische wezens, waaronder Homerus. Het verhaal ontkracht traditionele mythen over onsterfelijkheid door te laten zien hoe een eindeloos bestaan motivatie en zingeving wegneemt.
Naast de boeken koos Nolan voor minimalistische filmscores zoals Hans Zimmers "Journey to the Line" uit Terrence Malicks "The Thin Red Line" en de soundtrack van "Koyaanisqatsi". Zijn muziekkeuzes bevatten ook Radioheads "Paranoid Android", David Bowies "Loving the Alien" en een stuk van Franz Schubert, wat een mix van moderne en klassieke smaken laat zien.
Engelse vertalingen van Borges’ belangrijkste werken bereikten eind jaren negentig een breed publiek. "Collected Fictions" verscheen in 1998, gevolgd door de andere bundels het jaar daarop. Verschillende verhalen van Borges zijn in de loop der jaren verfilmd als korte films.