Cassidy Bargell probeerde skiën, gymnastiek, basketbal en volleybal voordat ze op haar dertiende rugby ontdekte in Silverthorne, Colorado. Tijdens haar biologieopleiding aan Harvard maakte ze vier seizoenen deel uit van het vrouwenteam, werd co-captain en won in 2019 het universiteitstitel.
Tijdens haar studie begonnen de hevige buikpijn, het gewichtsverlies en de constante behoefte om naar het toilet te gaan met veel bloedverlies. In november 2021 werd ze met spoed opgenomen in het ziekenhuis. De diagnose was acute ernstige colitis ulcerosa en de operatie verwijderde haar dikke darm. Sindsdien gebruikt ze een stoma zak.
De eerste keer dat ze het veld op ging met de zak was angstaanjagend. Een teamgenoot liet zich zelfs vallen om haar entree te vergemakkelijken en te voorkomen dat ze moest tackelen. “Ik herinner me de eerste tackle die ik maakte met de zak en hoe angstaanjagend dat was”, bekent de scrumhalf.
Om te spelen plaatst ze een dunne twee millimeter dikke pad over de stoma en bevestigt die met een compressiegordel die het gebied beschermt alsof het een chirurgische hernia betreft. Ze draagt geen harde beschermer omdat rugby meer schade zou kunnen veroorzaken. Haar lichaam heeft zich veerkrachtig getoond: “Ik heb een directe klap op de zak gekregen en er is niets gebeurd”.
In het jaar na de eerste operatie onderging ze nog drie buikoperaties, waarvan twee met spoed in november 2022. Tegelijkertijd herstelde ze van een gescheurde voorste kruisband. In plaats van op te geven, vond Cassidy Bargell in die ervaring een bron van mentale kracht.
“Ik denk dat het me veel veerkracht heeft gegeven, het besef dat alles goed komt ook al gaat het niet precies zoals ik me dat de eerste keer had voorgesteld. Dat helpt me nog steeds op het veld”, legt ze uit.
Na bijna een jaar zonder spelen door de knieoperatie keerde ze in januari 2024 terug naar een trainingskamp van de nationale selectie. Ze ging mee op tournee en debuteerde in maart bij het absolute team. In 2025 speelde ze haar eerste seizoen op het hoogste niveau met de Boston Banshees en nam ze deel aan het WK met de Verenigde Staten.
De grootste uitdaging was niet fysiek. “Na een stoma is er een groot mentaal obstakel te overwinnen: het rouwproces om het verlies van de persoon die je was en van je gezondheid. Als sporter is dat moeilijk omdat je lichaam je in staat stelt om te doen wat je het liefste doet”, erkent Bargell.
Ze combineert rugby XV met rugby seven. Eind mei speelt ze de etappes van Valladolid en Bordeaux van de World Rugby Sevens Series. Haar grote doel blijft zich kwalificeren voor de Olympische Spelen van Los Angeles 2028. “We hebben de verantwoordelijkheid om het Amerikaanse rugby verder te stimuleren en te laten zien wat het betekent voor het land en voor de wereld”, stelt ze.
Bargell wil het stigma doorbreken: “Het is heel belangrijk, niet alleen voor rugby, dat als je een stoma krijgt er gezondheidsproblemen ontstaan en het idee bestaat dat je moet stoppen met wat je doet. Ik wilde alleen laten zien dat dat niet waar is. Er zullen meer mensen zoals ik komen, meer meisjes met een zak die contactsporten willen beoefenen”.