Filmmaker Cameron Crowe heeft zijn aandacht weer op muziekbiopics gericht. Hij is druk bezig met de planning van een project over Joni Mitchell en gebruikt een recent openbaar gesprek met Olivia Rodrigo om op speelse, hypothetische wijze ideeën over casting te verkennen.
Het gesprek vond dinsdagavond plaats in het Grammy Museum in Los Angeles. Crowe modereerde een Q&A-sessie gevolgd door een akoestisch optreden voor een klein publiek van ongeveer tweehonderd mensen. Hij vroeg de 23-jarige zangeres wie haar zou kunnen vertolken in een toekomstige film- of toneelbewerking van haar leven en werk.
“In de biopic, in de soort Broadway-musicalversie van dit album, wie speelt jou?” vroeg Crowe. Rodrigo antwoordde dat Crowe het moest regisseren en noemde daarna actrice Monica Barbaro als mogelijke keuze, nadat ze een foto had gezien die haar aan zichzelf deed denken. Crowe was het daarmee eens, maar merkte op dat Rodrigo zelf de rol zou kunnen spelen, waarop zij zei dat ze het zou overwegen maar erop stond dat hij de casting regelde.
Die avond kwam ook Rodrigo’s recente mijlpaal als organisator van haar eigen muziekfestival Daisy Chain Fields aan bod. Het evenement trok 45.000 bezoekers en bracht twintig miljoen dollar op voor organisaties die vrouwen en meisjes ondersteunen. Ze beschreef emotionele momenten, waaronder jonge fans die meezongen tijdens een optreden van Bikini Kill en een verhaal van de National Domestic Workers Alliance over een verzorgster die via het festival gemeenschap vond.
Om iemand minder alleen te laten voelen in de wereld, dat is iets goeds.
Rodrigo zong verschillende nummers van haar nieuwste album “You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love”, begeleid door leden van haar volledig vrouwelijke band. De set bevatte “Drop Dead”, “Stupid Song”, “Maggots for Brains”, “Less” en “The Cure”. Ze noemde het laatste nummer haar favoriete track op de plaat en vertelde over de handgemaakte, tastbare videoclip, die nu het onderwerp is van een nieuwe tentoonstelling in het museum.
Tijdens het gesprek legde Rodrigo de conceptuele structuur van het album uit, dat de opkomst en ondergang van een relatie volgt. Ze verwees naar een uitspraak van Fiona Apple over de moeilijkheid om vrolijke songs te schrijven en beschreef haar eigen poging om liefdesliedjes te verankeren in kwetsbaarheid. Ze vertelde ook het verhaal achter “Stupid Song”, dat ze schreef na een vrolijke, anonieme wandeling door New York City bij zonsopgang.
Crowe prees Rodrigo omdat ze haar platform doordacht gebruikt. Het gesprek ging ook over haar achtergrond als kinderactrice en hoe die haar helpt om emotioneel authentieke vocalen te leveren.