Broers op het WK 2026: duo’s die historische prestaties willen herhalen

In 1954 tilden de broers Fritz en Ottmar Walter de eerste wereldtitel voor Duitsland omhoog. Twaalf jaar later deden Bobby en Jack Charlton hetzelfde met Engeland. Die twee wapenfeiten blijven een referentie wanneer het gaat over familiebanden in het grootste landentoernooi. Voor het WK 2026, met 48 deelnemende landen, krijgen zeven broederparen de kans hun eigen hoofdstuk te schrijven.

De Hernández keren terug in de Franse selectie

Lucas en Theo Hernández, beiden geboren in Marseille, werden opgeleid in de jeugdopleiding van Atlético Madrid. Ze speelden slechts één keer samen in een officiële wedstrijd onder Cholo Simeone, in het seizoen 2015-16. Lucas groeide uit tot basisspeler bij Bayern en won het WK 2018. Theo brak door bij Milan en sloot zich in 2021 aan bij de Franse A-selectie. In Qatar verving de jongste zijn geblesseerde broer in de openingswedstrijd. Nu staan ze opnieuw in de ploeg van Deschamps, ook al maken ze geen van beiden hun beste periode door bij PSG en Al Hilal.

De Timbers, een tweeling met een door blessures verstoorde droom

Jurriën en Quinten Timber, geboren in Utrecht in 2001, beleefden vrijwel alles samen: de verhuizing naar Ajax in 2014, de opmars door de jeugdteams en 89 gezamenlijke interlands voor Oranje. Quinten vertrok naar Utrecht en later Feyenoord, Jurriën tekende bij Arsenal. Beiden keerden in 2024 terug bij de nationale ploeg, maar blessures hielden hen buiten de definitieve selectie. Jurriën vertelde dat ze nooit hadden gedroomd van een gezamenlijk optreden in Oranje.

De Bacuna’s en de Duarte’s, het voorbeeld van Curaçao en Kaapverdië

Leandro en Juninho Bacuna kozen voor Curaçao na hun periode in de Nederlandse jeugdelftallen. Leandro was de eerste in 2016 en is nu aanvoerder. Juninho volgde in 2019. Samen speelden ze 43 interlands en brachten hun land naar het eerste WK. Hetzelfde patroon zien we bij Laros en Deroy Duarte, die van Sparta Rotterdam overstapten naar Kaapverdië. Beiden maken hun debuut tegen Spanje en benadrukken dat de prestatie alles betekent voor hun familie.

De Williams, het meest herkenbare geval voor het Spaanse voetbal

Iñaki Williams debuteerde in 2014 bij Athletic toen Nico nog maar twaalf was. Ze deelden voor het eerst het veld in 2021 en staan inmiddels op 163 gezamenlijke wedstrijden, inclusief de Copa-titel van 2024. Iñaki koos voor Ghana vanwege zijn familiebanden. Nico hoopt in 2026 tegen zijn broer uit te komen en grapte dat het een heel speciaal moment zou zijn voor hun ouders.

Andere duo’s met parallelle loopbanen

Derrick Luckassen en Brian Brobbey delen Nederlandse roots, maar Derrick koos voor Ghana. Ze speelden nooit samen en zouden elkaar op het WK kunnen treffen. Désiré en Guéla Doué groeiden op in de jeugd van Rennes. Désiré schittert met Frankrijk, terwijl Guéla Ivoorkust vertegenwoordigt en onlangs scoorde tegen zijn geboorteland. Harry en John Souttar, zonen van een Schotse vader en Australische moeder, gingen in 2019 elk hun eigen weg: Harry speelt voor Australië, John voor Schotland.