Bobby Wright, de veelzijdige artiest die radio-operator Willy Moss speelde in elke aflevering van de langlopende ABC-sitcom McHale’s Navy en een reeks countryhits scoorde, is dinsdag overleden in zijn huis in Madison, Tennessee. Hij was 84. Zijn familie bevestigde het nieuws.
Wright combineerde acteren en muziek gedurende zijn hele carrière. Als zoon van countrylegende Kitty Wells verscheen hij in de speelfilm McHale’s Navy uit 1964 en het vervolg uit 1966, terwijl hij ook platen uitbracht bij grote labels.
De populaire komedie McHale’s Navy, met Ernest Borgnine, Joe Flynn en Tim Conway in de hoofdrollen, liep vier seizoenen van 1962 tot 1966. Wright was te zien in alle 138 afleveringen die zich afspeelden aan boord van de patrouilleboot PT-73 tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Stille Oceaan.
Tussen 1967 en 1979 nam Wright op voor Decca, ABC en United Artists. Hij plaatste 21 singles in Billboard’s Hot Country Songs-lijst. Zijn hoogste notering, de rustige ballad “Here I Go Again”, bereikte in 1971 de 13e plaats. Andere opvallende nummers waren “Lay Some Happiness on Me”, “Everybody Needs a Rainbow”, een cover van “Seasons in the Sun” en “I’m Turning You Loose”.
Geboren als John Robert Wright Jr. op 30 maart 1942 in Charleston, West Virginia, was hij een van drie kinderen. Zijn vader, Johnnie Wright, trad op met het duo Johnnie & Jack; Kitty Wells ging regelmatig met hen op tournee. Op achtjarige leeftijd zong Wright met zijn ouders in de Louisiana Hayride en begon hij gitaar te spelen.
Het gezin verhuisde in 1958 naar Nashville nadat zijn ouders headliners werden bij de Grand Ole Opry. Wright studeerde af aan Madison High School, waar hij uitkwam in honkbal, basketbal en American football.
Wright reisde naar Hollywood voor een auditie bij regisseur Peter Tewksbury voor een rol als gitaarspelende jongeman uit het zuiden. Hoewel dat project niet doorging, viel zijn screentest op bij een producer van McHale’s Navy. Hij werd in de serie gecrediteerd als John Wright.
Terwijl de serie nog draaide, werkte hij samen met zijn moeder aan een van haar albums uit 1965. Na het einde van de serie had hij een gastrol als overvaller in een aflevering van Pistols ’n’ Petticoats uit 1966 en verscheen hij in de film Catch the Black Sunshine uit 1974.
Als multi-instrumentalist op bas, trompet en drums trad Wright jarenlang op in de gesyndiceerde Kitty Wells Johnnie Wright Family Show samen met zijn ouders en zussen Ruby en Carol Sue. De familie bleef toeren tot zijn ouders in 2007 stopten met optreden.
Hij wordt overleefd door zijn zus Carol Sue, dochters LeAnn en Kamela, kleinkinderen Austin, Cassidy, Shelby en Dalton, achterkleinkinderen Hayden, Pazlee, Remi, Fletcher en Axel, nichten en neven Kitty, John Jr., David, Corrie en Stephanie, en ex-vrouw Brenda.
Kitty Wells, lid van de Country Music Hall of Fame, werd het eerste grote vrouwelijke ster in de countrymuziek met bijna drie dozijn top 10-hits tussen 1952 en 1965, waaronder de nummer 1-hit “It Wasn’t God Who Made Honky Tonk Angels”.