Bob Dylans elektrische wending op Newport Folk Festival herdefinieerde de Amerikaanse muziek

Het optreden van 1965 schokte folkpuristen en lanceerde het folkrocktijdperk dat nog steeds doorklinkt

Bob Dylan arriveerde in 1965 op het Newport Folk Festival als de belangrijkste stem van de folkrevival. Zijn poëtische songs en akoestische stijl hadden hem al tot een generatiefiguur gemaakt. Toch zou de afsluitende set op zondagavond zowel zijn carrière als de populaire muziek zelf transformeren.

Folkverwachtingen botsen met de veranderende tijden

Halverwege de jaren zestig was Bob Dylan centraal komen te staan in de folkscene dankzij zijn ingewikkelde teksten over burgerrechten en sociale kwesties. Fans verwachtten dat hij die sound zou voortzetten met akoestische gitaar en rauwe vocals. Het genre zelf waardeerde traditie, waardoor elke afwijking voor veel luisteraars als verraad voelde.

Newport Festival bouwt aan zijn nalatenschap

Het Newport Folk Festival begon in 1959 en groeide al snel uit tot een belangrijk jaarlijks evenement. Dylan trad er succesvol op in 1963 samen met Joan Baez en anderen. Het jaar daarop verscheen Johnny Cash en versterkte zijn band met Dylan. Deze eerdere bezoeken legden de basis voor wat zich in 1965 zou ontvouwen.

Spanningen op het festival over elektrisch geluid

Organisator Alan Lomax introduceerde de elektrische Paul Butterfield Blues Band met openlijke minachting en vroeg zich af of de groep zoveel apparatuur nodig had. Dylans manager Albert Grossman en Dylan zelf steunden de band en namen het de neerbuigende toon kwalijk. Het incident benadrukte de groeiende wrijving tussen folktraditionalisten en wie openstond voor nieuwe benaderingen.

Dylan stelt snel een elektrische band samen

Na de akoestische set op zaterdag rekruteerde Dylan muzikanten voor zondagavond. Hij haalde gitarist Mike Bloomfield, bassist Jerome Arnold, drummer Sam Lay, toetsenist Al Kooper en organist Barry Goldberg erbij. De groep repeteerde kort en bereidde een versterkt geluid voor dat alle verwachtingen zou tarten.

Drie nummers schudden het publiek wakker

Het optreden op zondag begon met maximaal volume dat het publiek verbijsterde. Gejuich vermengde zich met boegeroep terwijl luisteraars de elektrische gitaren en harde versterkers verwerkten. Sommigen vreesden dat de kracht van de instrumenten de teksten zou overstemmen. Pete Seeger overwoog naar verluidt de stroom uit te schakelen, wat de diepte van het ongemak onder traditionalisten weerspiegelde.

Korte set brengt blijvende verandering

Dylan en de band speelden die avond slechts drie nummers. Het korte, imperfecte optreden markeerde niettemin een keerpunt. Door folktradities te versterken, hielp Dylan het hybride geluid te creëren dat nu bekendstaat als folkrock en opende hij de deur voor talloze artiesten die volgden.

Tags bij dit artikel