Sciencefictiontelevisie onderzoekt vaak de tweesnijdende aard van technologische vooruitgang. Series zoals Westworld, Severance en Pluribus benadrukken de risico's wanneer innovatie gemak dient ten koste van menselijke autonomie. Biohackers volgt een vergelijkbare aanpak door zich te richten op een jonge vrouw die corruptie blootlegt in een universiteitsomgeving doordrenkt met experimentele biohackingtools.
Terwijl veel sciencefictionprogramma's een groot publiek trekken, krijgen andere minder aandacht ondanks sterke verhalen. Biohackers past in die categorie. De Netflix-productie uit Duitsland ging in 2020 in première en liep twee seizoenen voordat het werd geannuleerd. Het blijft opmerkelijk vanwege zijn scherpe kijk op hoe lichaamsmodificatietechnologie het dagelijks leven zou kunnen veranderen en ethische tekortkomingen aan het licht zou kunnen brengen.
Het verhaal begint in een trein waar studenten Mia en Niklas een moment delen voordat een passagier om medische hulp vraagt. Mia, een student geneeskunde gespeeld door Luna Wedler, probeert te helpen. Een mysterieus virus verspreidt zich vervolgens snel onder de passagiers, waaronder Niklas. De vertelling springt twee weken terug naar Mia's aankomst aan de Universiteit van Freiburg.
Hoewel het zich in de huidige tijd afspeelt, kent de campus wijdverbreide biohacking. Studenten experimenteren met lichtgevende planten, pillen die onderwaterademen mogelijk maken en andere modificaties die gewone ervaringen verbeteren. Deze elementen vormen het kader voor Mia's pogingen om misstanden bloot te leggen die met de technologie samenhangen.
Biohackers was helaas kortstondig en werd na slechts twee seizoenen geannuleerd, maar het is nog steeds een van de slimste en meest verontrustende sciencefictionseries van het afgelopen decennium.