Bill Nighy was bijna Magneto voordat Ian McKellen de rol kreeg

Ian McKellen leverde een onvergetelijke prestatie als Magneto in de X-Men-film uit 2000, tegenover Patrick Stewart als Professor Xavier. Weinig fans weten dat een andere getalenteerde acteur bijna de rol had gekregen.

Bryan Singer zag Nighy in Still Crazy en drong aan op de rol

Scenarioschrijver David Hayter deelde het verhaal tijdens de commentaartrack van de originele film. Regisseur Bryan Singer zag Bill Nighy in de komedie Still Crazy uit 1998 en verklaarde dat hij de juiste acteur voor Magneto had gevonden. Singer vloog naar Londen voor een ontmoeting, maar concludeerde uiteindelijk dat het toch niet helemaal klopte.

Nighy had sinds de jaren zestig een solide carrière opgebouwd op toneel en in films, en trok in de jaren negentig aandacht met lovenswaardig theaterwerk. Zijn Satellite Award-nominatie voor Still Crazy betekende een belangrijke stap naar bredere erkenning.

Nighy leverde een memorabele schurkenrol als Davy Jones

Nighy verwierf later grote bekendheid door Love Actually en zijn rol als de getentakelde piraat Davy Jones in de Pirates of the Caribbean-serie. Zijn vertolking van de vervloekte kapitein van de Flying Dutchman toonde echte diepgang onder de uitgebreide visuele effecten. Nighy sprak de rol in met een Schots accent en leverde teksten vol dreiging en onderliggend verdriet, zoals de huiveringwekkende vraag aan een doodsbange matroos over de angst voor de dood en de donkere afgrond.

McKellen bracht persoonlijke authenticiteit in Magneto's worstelingen

Het X-Men-verhaal ontleent kracht aan zijn allegorie voor vooroordelen en burgerrechten. Magneto's achtergrond als Holocaust-overlevende verankert dat thema in de film uit 2000, die opent met het personage als jongen die bij Auschwitz van zijn ouders wordt gescheiden. McKellen, hoewel niet joods, putte uit zijn eigen levenservaringen als homoseksuele man die opgroeide in een tijd waarin die identiteit zwaar sociaal stigma met zich meebracht.

Ian McKellen kwam in 1988 openlijk uit de kast en werd een prominent activist. Hij heeft opgemerkt dat het X-Men-verhaal over een minderheid die vecht voor acceptatie hem naar de rol trok. Zijn persoonlijke perspectief voegde lagen toe aan Magneto die verder gingen dan alleen fysieke aanwezigheid of acteervaardigheid.

Hoewel Nighy in staat bleek tot complexe schurkenrollen, sloot de specifieke resonantie die McKellen bood beter aan bij de geschiedenis van het personage en de diepere thema's van de film. Die keuze versterkte uiteindelijk de vertolking die het publiek zich vandaag nog herinnert.