De nieuwe digitaal geanimeerde versie van De kat in de hoed heeft Bill Hader als stem van de iconische kattige lastpost. Hader is ook executive producer van het project onder regie van Alessandro Carloni en Erica Rivinoja. De film introduceert een tienerhoofdpersoon genaamd Gabby die met haar familie is verhuisd en de Kat ontmoet tijdens een periode van aanpassing.
Hader portretteert de Kat als openlijk vriendelijk en graag in de smaak vallend. Deze aanpak vermijdt de valkuilen van de live-actionverfilming uit 2003 met Mike Myers, die een brutaal New Yorks accent en een kostuum had dat sommigen onaantrekkelijk vonden. Toch komt de vertolking over als te veilig en mascotte-achtig, waarbij het verhaal hard probeert het personage aardig te maken in plaats van ondeugend verstorend.
Speculatie over alternatieve casting laat zien hoe een intensere acteur de rol had kunnen benaderen. Men kan zich voorstellen dat Daniel Day-Lewis een scherpere, gedurfdere interpretatie zou hebben neergezet na zijn minutieuze werk aan historische figuren.
Gabby, ingesproken door Xochitl Gomez, verhuist naar een nieuwe stad samen met haar jongere broer Sebastian, ingesproken door Tiago Martinez, en hun moeder Carmen, ingesproken door America Ferrera. Het gezin ontdekt verzegelde dozen die als portalen naar andere werelden fungeren. Een kieskeurige goudvis genaamd Waffles, ingesproken door Matt Berry, voegt commentaar toe dat uit de bronboeken komt.
Het verhaal bevat elementen die doen denken aan andere populaire animatiefilms, waaronder emotionele bogen vergelijkbaar met die in Inside Out en high-stakes-actiescènes die Marvel-achtige spektakels oproepen. De Kat werkt als medewerker bij een groot bedrijf, gebruikt een magische hoed om spullen op te bergen en een tijd-terugdraaiend apparaat genaamd de Go-Backer.
De film introduceert Thing One en Thing Three, die via geluiden communiceren in plaats van woorden. Hun aanwezigheid leidt tot meta-referenties over mogelijke spin-offs, wat wijst op een grotere groep vergelijkbare personages bedoeld voor speelgoedlijnen en toekomstige delen in de stijl van de Minions-franchise.
De film bevat onderwatersequenties, circusscènes en een climax met een monsterfiguur. Hoewel het sommige problemen van de eerdere live-actionpoging vermijdt, leunt het resultaat zwaar op hergebruikte blockbusterstructuren. De toon blijft hectisch en vol gadgets ten koste van de speelse onschuld van de originele verhalen.