Barragán-broers brengen 'Jardines del Bosque' naar Raindance met genre-overstijgend verhaal over verloren onschuld

De Mexicaanse filmmakers putten uit persoonlijke wortels en nationale realiteiten voor hun zesjarige project dat in première gaat op het onafhankelijke filmfestival.

Brothers Alex Barragán en Diego Barragán hebben zes jaar besteed aan het vormgeven van Jardines del Bosque tot een film die de nostalgie van klassieke coming-of-age-verhalen mengt met duistere thriller- en horrortinten. De wereldpremière vindt plaats op het Raindance Film Festival, waar het project arriveert als een intieme blik op hoe geweld het dagelijks leven in Mexico binnendringt.

Een zomer die alles verandert

Het verhaal ontvouwt zich via de herinneringen van drie volwassenen — Santos, Lechuga en Daniela — die de zomer van 2014 herbeleven toen hun vriendin Arlette spoorloos verdween. Als tieners gespeeld door lokale acteurs waaronder Maximiliano Nájar Márquez als Santos en Fiona Palomo als Arlette, duiken de jonge personages kopje-onder in een onderzoek dat hen dieper meesleurt in de criminele wereld van Guadalajara. Wat begint als jeugdige nieuwsgierigheid wordt al snel gevaarlijk.

Het casten van lokaal talent en het opbouwen van vertrouwen

Open audities trokken honderden jonge talenten. De regisseurs hadden Nájar Márquez al lang in gedachten voor de hoofdrol na zijn werk in “Los Lobos”, en zijn auditie bezegelde de keuze. De andere twee jonge hoofdrolspelers kwamen uit hetzelfde proces en vormden al snel een natuurlijke band met hem. Alex Barragán merkt op dat het creëren van een veilige ruimte voor de acteurs zorgde voor authentieke momenten die vanzelf naar boven kwamen in plaats van via geforceerde regie.

Hoewel we de exacte gebeurtenissen uit de film niet hebben meegemaakt, zijn we allebei opgegroeid te midden van vergelijkbare realiteiten. Vanaf het begin was ons doel om een eerlijk en empathisch verhaal te vertellen over hoe geweld het leven van jongeren stilletjes kan vormgeven.

— Alex Barragán, Interview met Variety voorafgaand aan de Raindance-première

Tonale verschuivingen weerspiegelen het verlies van onschuld

De film gaat van zonnige avonturen over naar een spannende thriller en raakt ook gruwelijker terrein. Diego Barragán legt uit dat deze tonale wisselingen bewust waren. Opgroeien voelt vaak als een achtbaan, zegt hij, met schommelingen tussen verwondering en harde realiteit. Het verhaal wil die emotionele mix vastleggen in plaats van in één spoor te blijven.

Confronteren met de crisis van vermiste personen in Mexico

Arlette’s verdwijning dient als ingang tot een groter probleem: Mexico heeft meer dan 134.000 vermiste personen geregistreerd. Alex Barragán, die ook vader is, beschrijft de statistiek als verontrustender dan welke fictieve horror dan ook omdat het echt is. De film onderzoekt hoe kinderen zo’n achtergrond absorberen en zich eraan aanpassen in plaats van het als ver nieuws te behandelen.

Een gezamenlijke familie-inspanning

Alex componeerde de score terwijl Diego de montage verzorgde. Hun complementaire vaardigheden en gedeelde instincten maakten de lange productie samenhangend. Het project wordt geproduceerd door Alex Barragán en Jacopo Fontana onder het bedrijf van de broers Cine Charcal, met steun van Filma Jalisco.

Met het oog op de toekomst na Raindance wijst Alex op een veelbelovend moment voor de Mexicaanse onafhankelijke cinema dankzij publieke financiering en staatssteun, terwijl hij benadrukt dat betere distributiekanalen nodig zijn zodat deze verhalen een breder publiek kunnen bereiken.