Scenarioschrijfster en regisseur Avalon Fast beschrijft haar nieuwste speelfilm met opvallende eenvoud: een groep meisjes in het bos die rare dingen doen. Het resultaat is Camp, een bijzondere mix van vriendschap, queer-zijn en bovennatuurlijke elementen die opvalt in de huidige cinema.
Nu te zien in de bioscoop via Dark Sky Films, draait het verhaal om Emily, gespeeld door Zola Grimmer. Zij neemt een baan als counselor aan in een geïsoleerd kamp voor kinderen met diverse trauma’s, die haar eigen worstelingen weerspiegelen. Daar raakt ze verbonden met vier medecounselors, gespeeld door Alice Wordsworth, Cherry Moore, Lea Rose Sebastianis en Ella Reece, en samen duiken ze in hun gedeelde hekservaringen.
Fast ziet het project als zowel een zegen als een uitdaging. De Canadese filmmaker legt uit dat het delen van haar innerlijke wereld via cinema haar helpt zich begrepen te voelen. Wat begon als jeugdige nieuwsgierigheid in korte films is uitgegroeid tot een diepere behoefte om contact te maken met het publiek naarmate ze ouder wordt.
It’s a blessing and a curse that the way I process my own feelings is to share them with the world. The best way that I’m able to share myself and to feel understood is to put it in film.
Na haar debuut Honeycomb uit 2022 won Fasts tweede speelfilm de Next Wave Award op Fantastic Fest. Veel van de emotionele diepgang van de film komt voort uit de echte banden die de cast buiten het scherm had, wat direct doorsloeg in hun samenspel op het scherm.
Sommige actrices kende Fast al, terwijl anderen kort voor de productie aansloten. De groep vormde tijdens de rustmomenten vanzelf een hechte eenheid, wat een organische energie creëerde die Fast met waardering observeerde.
Cinematograaf Eily Sprungman bracht een intiem begrip van de setting in de bossen van Alberta, Canada. Hun gedeelde achtergrond vormde de etherische, surrealistische beelden, inclusief directe verwijzingen naar renaissance-schilderijen en een opvallende Ophelia-geïnspireerde sequentie.
Fast wil haar bereik verbreden terwijl ze trouw blijft aan bepaalde thema’s. Ze wil een verhaal vertellen rond een jongen na zich vooral op vrouwelijke personages te hebben gericht, gevolgd door nog een girl-focused horror-cultverhaal om een lopende creatieve verkenning af te ronden.