Austin Abrams draagt de nieuwe Resident Evil-film van begin tot eind. De 95 minuten durende horrorfilm houdt hem constant in beweging als medisch koerier Bryan, die te maken krijgt met zombies, gore en een onverwacht lot na een laatste klus.
De film biedt een fris verhaal geïnspireerd op de videogameserie. Bryan hoort dat zijn vriendin zwanger is en stemt ermee in een pakketje af te leveren bij een ziekenhuis in Raccoon City. Een rit door de sneeuw loopt fataal af wanneer hij een vrouw aanrijdt die begint te veranderen in een zombie. Hij vlucht naar een boerderij, pakt een jachtgeweer en vecht tegen besmette vijanden wier lichamen later samensmelten.
Wetenschappers van de Umbrella Corporation onthullen dat het pakketje een tegengif bevat. Bryan verbergt een bijtwond die langzaam uitbreidt. Hij bereikt het ziekenhuis, maar verandert daar in een enorm, tentakelachtig wezen dat het lab vernietigt voordat hij het opneemt tegen een militaire helikopter op het dak.
Abrams noemde de verrassende afloop tragisch maar passend bij de stijl van regisseur Zach Cregger. Hij merkte op dat het personage alles opoffert, waarna het virus zich toch verder verspreidt. Een groot deel van de monstersequentie combineerde zijn spel met praktische elementen en CGI.
Dat is wat ik zo mooi vind aan Zachs werk. Hij durft die risico’s te nemen en de persoon die je de hele tijd volgt te doden — en niet alleen dat, maar ook nog eens alles te laten verwoesten waar diegene net voor vocht.
De opnames vonden plaats in Praag bij vriestemperaturen en echte sneeuw. Abrams verwelkomde de barre omstandigheden, al had een actrice in een zomerjurk het zwaarst te verduren toen ze in de sneeuw moest liggen. Hij deed geen speciale hardlooptraining om Bryan een gewone man te laten lijken die worstelt met de chaos.
De bloederigste scènes speelden zich af op de kraamafdeling, waar Abrams van top tot teen onder het bloed zat. Een sprong in de boerderij vereiste een stuntman die later last had van zijn staartbeen.
Bryans zwangere vriendin Michelle is alleen te horen via telefoongesprekken. De vrouw van regisseur Zach Cregger, Sara Paxton, leverde de definitieve stem als easter egg. Abrams bouwde extra persoonlijk achtergrondverhaal voor de relatie om het personage diepgang te geven.
Abrams liet alle behoefte varen om cool over te komen wanneer hij schreeuwde of mompelde onder druk. Cregger moedigde hem tijdens de monsterlijke scènes aan met simpele aanwijzingen als “Meer monster” en “Blijf monstering”. De acteur richtte zich op volledige overgave om de aanwezigheid van het wezen geloofwaardig te maken.