Iraanse filmmaker Asghar Farhadi maakt zijn vijfde verschijning in de competitie van Cannes met een Franstalige thriller die tot zijn sterkste werken behoort. Het project is zijn eerste speelfilm in vijf jaar en komt met een sterk palmares na eerdere triomfen zoals de Oscarwinnende A Separation en The Salesman.

Farhadi bouwt voort op Kieslowski's Dekalog-premise

De nieuwe film put losjes inspiratie uit aflevering zes van Krzysztof Kieslowski's Dekalog-serie, hetzelfde segment dat later werd uitgebreid tot A Short Film About Love. Farhadi en zijn broer Saeed Farhadi hielden het kernmotief van het bespieden aan, maar verschoven de focus weg van romantiek. In plaats daarvan draait het verhaal om een vastgelopen romanschrijfster die buren via een telescoop observeert om haar schrijven te voeden.

Isabelle Huppert speelt Sylvie, een teruggetrokken auteur die in een rommelig Parijs appartement woont vol ratten en stapels boeken. Aan de overkant observeert ze drie geluidstechnici die aan een natuurdocumentaire werken. Omdat ze hun gesprekken niet kan horen, verzint Sylvie een hartstochtelijke affaire tussen een getrouwde man en zijn minnares en begint ze de scènes in haar manuscript te typen.

Bespiedingsinstrument voedt creatieve chaos

De drie collega's, gespeeld door Vincent Cassel, Pierre Niney en Virginie Efira, blijven zich niet bewust van de schrijfster aan de overkant van de laan. Ze richten zich op het maken van foley-geluiden voor hun project. Sylvie huurt uiteindelijk een assistent in, vertolkt door Adam Bessa, om haar appartement op te ruimen voor verkoop. De jongeman raakt al snel geobsedeerd door haar creatieve proces en begint zelf te bespieden, wat leidt tot escalerende misleidingen.

Bessa's personage steelt een afgedankt manuscript en plant het zo dat Efira's personage het vindt. Hij claimt vervolgens het auteurschap, wat een keten van misverstanden ontketent die iedereen in beroering brengt. De film combineert de spanning van klassieke thrillers met scherpe observaties over het gat tussen echt leven en verzonnen verhalen.

Ensemblecast levert gelaagde prestaties

Huppert draagt de film met een chagrijnige, gedreven vertolking van een schrijfster die haar telescoop als onderzoeksinstrument behandelt. Cassel brengt scherpte en diepgang in zijn dubbelrol, terwijl Niney en Efira naadloos schakelen tussen hun geluidsteam-personages en de fictieve figuren die Sylvie creëert. Bessa steekt eruit als de ambitieuze assistent wiens inmenging de plot voortdrijft. Catherine Deneuve verschijnt in een korte maar memorabele scène als Sylvie's uitgever.

Technische vakmanschap tilt het verhaal

Cinematograaf Guillaume Deffontaine legt sfeervolle Parijse straten vast, vooral tijdens opvallende regensequenties. Production designer Emmanuelle Duplay creëerde bewoonde interieurs die de wereld van elk personage weerspiegelen. Componist Zbigniew Preisner leverde een score die echo's bevat van zijn eerdere werk met Kieslowski. Het geluidsteam, waaronder designer Pierre Mertens, krijgt speciale nadruk in een film die het ambacht van audiocreatie viert.

Farhadi's regie houdt het verhaal strak en stijlvol, zonder misstappen in een complexe opzet. Het resultaat voelt fris en zelfvoorzienend, ook al knikt het naar Rear Window en andere klassiekers. Parallel Tales duurt 139 minuten en draait in de officiële competitie van het festival. Memento distribueert de film in Frankrijk, UTA Independent Film verzorgt de Amerikaanse verkoop en Charades beheert de internationale rechten.