Asghar Farhadi heeft twee Oscars en een Gouden Beer gewonnen, maar weinig regisseurs evenaren zijn zeldzame vermogen om zowel in Iran als in het buitenland sterke kassuccessen te behalen. Zijn doorbraakfilm "A Separation" bracht wereldwijd 25 miljoen dollar op als eerste Oscarwinnaar uit Iran, terwijl "The Salesman" 4,3 miljoen dollar opleverde in eigen land en hem tot een van de commercieel succesvolste filmmakers van het land maakte.
Op het Sarajevo Film Festival, waar hij een ereprijs Heart of Sarajevo en een carrière-retrospectief ontving, sprak Farhadi over hoe zijn werk grenzen overstijgt. Hij verwees naar klassieke Japanse regisseurs als Yasujirō Ozu en Akira Kurosawa en merkte op dat wereldwijd publiek reageert op hun films ondanks culturele verschillen, omdat de verhalen draaien om de basis van de menselijkheid.
"We zien films van Ozu uit Japan en we voelen alle emoties, maar we hebben geen informatie over hun cultuur," zei hij. Farhadi stelde dat media en sommige politici verschillen benadrukken, terwijl ze universele gevoelens zoals de liefde van een moeder voor haar kinderen over het hoofd zien. "De smaak van die liefde is dezelfde," legde hij uit. "Liefde, de basis voor drama, is overal hetzelfde."
Een bom in Afghanistan ontploft en doodt tien kinderen; het eerste wat bij ons opkomt is: hun kinderen zijn een beetje anders. Dit hoort bij hun leven. Waarom denk je dat een moeder in Afghanistan, dat haar liefde voor haar kinderen anders is dan die van onze moeder?
Farhadi waarschuwde aspirant-regisseurs om succes niet na te jagen omwille van het succes zelf en noemde het een gevaarlijke kracht die afstand schept tot gewone mensen. Na zijn Oscars en internationale erkenning mist hij de eenvoudigere festivalervaringen waarbij hij één-op-één kon praten zonder media-aandacht.
Succes betekent geen geluk. Succes is heel gevaarlijk. Het schept afstand tussen jou en mensen. Ik zou graag dichter bij mensen willen zijn.
Hij spoorde filmmakers aan om van het creatieve proces zelf te genieten in plaats van zich te fixeren op de uitkomst. "Sommige filmmakers houden van het maken van films. Sommige filmmakers houden ervan om filmmaker te zijn. Daar zit een verschil tussen," merkte hij op.
Wanneer hij in Iran werkt, let Farhadi goed op taal en culturele nuances, zoals de verschillende eden die personages gebruiken. Hij bekritiseert moderne films waarin alle personages hetzelfde klinken en benadrukt dat cinema ruimte biedt voor rijke, onderscheidende woordenschat die het echte leven weerspiegelt.
Farhadi uitte bewondering voor de Britse regisseur Mike Leigh en prees diens unieke samenwerkingsproces met improvisatie binnen een hecht team dat leidt tot sterk gestructureerde scripts. Hij hoopt dat Leigh zijn plan heroverweegt om "Tender Loving Care" zijn laatste film te maken.
Op 54-jarige leeftijd blijft Farhadi inzetten op een langdurige carrière. Hij ging eerder dit jaar in première met "Parallel Tales" op Cannes en is begonnen met het schrijven van zijn volgende project, dat hij in zijn moedertaal Farsi zal opnemen. "Ik hoop dat ik dit werk kan blijven doen en steeds meer films kan maken," zei hij.