Het duel tussen Argentinië en Engeland overstijgt altijd het sportieve. Na de overwinning in de WK-halve finale lieten de spelers van het Argentijns elftal een spandoek met de leus 'Las Malvinas son argentinas' op het veld zakken. Lo Celso hield het eerst vast en plaatste het vervolgens in het midden van de viering terwijl zijn teamgenoten eromheen stonden.
De actie verraste niemand in Argentinië. Elke confrontatie met de Engelsen dient om de soevereiniteit over de archipel in de Zuid-Atlantische Oceaan te herinneren. Het beeld van de voetballers rond het spandoek ging snel viraal en bracht de eis opnieuw in de schijnwerpers, een eis die deel uitmaakt van de nationale identiteit.
Het gewapende conflict tussen Argentinië en het Verenigd Koninkrijk duurde van 2 april tot 14 juni 1982. De militaire junta onder leiding van Galtieri beval de landing op de eilanden, die sinds 1833 onder Brits bestuur stonden, in een poging het land te verenigen in een tijd van interne crisis.
Margaret Thatcher, destijds Brits premier, reageerde met het sturen van een aanzienlijke zeemacht. Gedurende 74 dagen vonden gevechten plaats die eindigden met de Argentijnse overgave in Stanley. De menselijke tol bedroeg 649 Argentijnse en 255 Britse soldaten die omkwamen.
De militaire nederlaag versnelde het einde van de dictatuur in Argentinië en maakte de weg vrij voor de democratie in 1983. In het Verenigd Koninkrijk daarentegen stimuleerde de overwinning de populariteit van Thatcher en vergemakkelijkte haar herverkiezing datzelfde jaar.