De dramafilm Apart gaat op 13 november in wereldpremière tijdens de 30e editie van het Tallinn Black Nights Film Festival en opent daarmee het Critics’ Picks-programma. Scenarioschrijfster en regisseur Stelana Kliris putte inspiratie uit haar eigen familiegeschiedenis toen haar Cypriotische ouders hun verdeelde vaderland verlieten voor Zuid-Afrika tijdens het apartheidsregime.
Kliris, bekend van Find Me Falling en Committed, bouwde het scenario rond de Turkse invasie van Cyprus in 1974 en het gearrangeerde huwelijk dat de jonge Eleni naar het apartheidsregime in Zuid-Afrika brengt. Het verhaal volgt haar groeiende relatie met Nico en de geheimen die naar boven komen wanneer een onverwachte vriendschap een confrontatie met het verleden afdwingt.
De cast bestaat uit Leem Lubany als Eleni, Luca Pasqualino als Nico en Girley Jazama in een belangrijke bijrol. De productiecredits vermelden Kliris naast Susan Simnett, Jamie Harvey en Ioanna Bolomyti. Simon Sarketzis was de cameraman en Emilios Avraam verzorgde de montage. Reinvent Yellow Sales beheert de internationale verkooprechten.
In interviews bespraken Kliris en Pasqualino de uitdagingen van het neerzetten van genuanceerde personages die gevormd zijn door politieke omwentelingen en persoonlijke offers. Kliris benadrukte dat de personages composieten zijn van mensen uit haar omgeving, die nooit perfect waren en soms regels moesten buigen om te overleven.
Ze zijn erg feilbaar en menselijk. Dat vond ik heel belangrijk. Ze zijn niet gebaseerd op één specifiek persoon, maar geïnspireerd door al die personages en mensen met wie ik ben opgegroeid, die nooit perfect waren en soms iets moesten doen dat misschien een beetje fout was om te overleven.
De opnames vonden volledig plaats op Cyprus nadat plannen om in Zuid-Afrika te filmen niet doorgingen. De goed bewaard gebleven architectuur uit de jaren zeventig op het eiland hielp de periode tot leven te brengen, terwijl visuele effecten moderne elementen verwijderden. Een 8-millimeter camera legde homevideo-achtige sequenties vast die Kliris’ eigen familiebeelden van immigrantensamenkomsten weerspiegelen.
Zowel Kliris als Pasqualino benadrukten de hedendaagse relevantie van de film. Pasqualino, die putte uit zijn eigen achtergrond als zoon van Italiaanse immigranten om Nico te spelen, merkte op dat de kern van het opnieuw beginnen in een nieuw land universeel blijft, ongeacht de historische context.
Je hoeft alleen maar het nieuws aan te zetten om te zien dat het overal ter wereld gebeurt. De trieste realiteit is dat er voor veel mensen altijd wel iets is om over te vechten.