Anderson Cooper presenteerde afgelopen zondag zijn laatste uitzending van 60 Minutes en sloot daarmee een periode van twintig jaar als correspondent bij het langlopende actualiteitenprogramma af.
De CNN-presentator, die zijn vertrek in februari aankondigde, gebruikte het moment om de blijvende normen en redactionele vrijheid van het programma te prijzen, ook nu er vragen rijzen over veranderingen bij het netwerk.
In een segment op 60 Minutes Overtime zei Cooper dat het vertrek nog niet helemaal tot hem is doorgedrongen. Hij vertelde dat hij het programma al sinds zijn jeugd volgt en dat hij het werk zal missen.
Ik hoop dat 60 Minutes 60 Minutes blijft. Er zijn maar heel weinig dingen die zo lang bestaan als 60 Minutes en die kwaliteit behouden.
Cooper benadrukte de onafhankelijkheid van het programma, de breedte van de onderwerpen en het sterke vertrouwen van het publiek als belangrijkste redenen voor het succes. Die elementen moeten volgens hem intact blijven, ook als het programma zich verder ontwikkelt.
Het vertrek van Cooper volgt op een periode van interne spanningen bij het netwerk. In december trok CBS News-hoofdredacteur Bari Weiss een al aangekondigd item over de CECOT-gevangenis in El Salvador, waar de regering-Trump deportaties naartoe stuurde.
Correspondent Sharyn Alfonsi uitte in een mail aan de redactie kritiek op het besluit en noemde de ingreep politiek in plaats van redactioneel. Volgens haar had het item alle interne controles al doorstaan en was het feitelijk correct.
Weiss liet later weten dat het verhaal was aangehouden omdat er meer commentaar van functionarissen van de regering-Trump nodig was. Het item werd vier weken later alsnog uitgezonden in de oorspronkelijke vorm, met een nieuwe inleiding en afsluiting van Alfonsi.
Eerder deze maand sprak Alfonsi in het openbaar over haar weigering om voorgestelde wijzigingen door te voeren. Ze herhaalde dat er volgens haar sprake was van druk van bovenaf en dat haar eigen toekomst bij het programma onzeker is.
Er wordt inmiddels gespeculeerd over verdere aanpassingen bij een van de best bekeken programma’s van de Amerikaanse televisie.
In hetzelfde Overtime-item waarschuwde Cooper dat de lat voor kwaliteit hoog ligt. Het segment bevatte hoogtepunten uit zijn eigen reportages en archiefbeelden vanaf de start van het programma in 1968 met Mike Wallace en Harry Reasoner.
Ook kwamen latere correspondenten als Ed Bradley en Bob Simon aan bod, waarmee de lange traditie van diepgravende journalistiek werd onderstreept.
Cooper legde uit dat het merendeel van zijn werk voor 60 Minutes in het weekend en tijdens vakanties plaatsvond. Met twee jonge kinderen van vier en zes jaar wil hij nu meer tijd met hen doorbrengen terwijl ze hem nog graag om zich heen hebben.
De tijd dringt, aldus Cooper, en dat maakte de keuze duidelijk.