Ameen Nayfeh regisseert feelgood-familiefilm Jo of Montreal bij Jordaniës historische kasteel

De Palestijnse regisseur stapt over van politiek drama naar een coming-of-age-avontuur dat erfgoed, mentorschap en hoop viert voor jonge Arabische kijkers.

De Palestijnse filmmaker Ameen Nayfeh is overgestapt van het bekroonde politieke drama 200 Meters naar een lichtere, familievriendelijke productie met Jo of Montreal. De nieuwe film volgt een twaalfjarige jongen die in een afgelegen Jordanees dorp aansluiting en zingeving vindt rond een oud kruisvaarderskasteel.

Een gestrande jongen vindt verbondenheid via erfgoed

In het verhaal reist de jonge Yusuf naar Jordanië en raakt hij vast in het bergdorp Shoubak na een lokale rivaliteit. Hij sluit een onverwachte band met de gepensioneerde leraar en herder Abu Khalil, gespeeld door Kamel El Basha. Samen met Abu Khalil’s vrouw Fatima vormen ze een geïmproviseerd gezin terwijl Yusuf via social media en historische re-enactments de belangstelling voor het historische Montreal-kasteel nieuw leven inblaast.

Het verhaal verweeft thema’s van mentorschap en culturele trots terwijl Yusuf voormalige rivalen mobiliseert om het kasteel te beschermen tegen een dreigende ontwikkeling. Nayfeh heeft de toon omschreven als Theeb meets The Karate Kid, zonder vechtsport, met de focus op verbeelding en verbondenheid voor een jonge Arabische hoofdpersoon.

Inspiratie uit de plek en persoonlijke ervaring

Nayfeh droeg het idee al jaren mee, maar voelde dat het moment rijp was na 200 Meters. Zijn jonge nichtjes wilden die film graag zien, maar hij bleek ongeschikt voor kinderen, wat hem aanzette tot verhalen die zij zelfstandig konden bekijken. De regisseur putte directe inspiratie uit het dorp en het kasteel zelf en zag er sterke potentie in voor een regionaal verhaal.

De inspiratie kwam van de plek, van het dorp en het kasteel. Daar zag ik een groot potentieel om een verhaal uit die regio te vertellen.

— Ameen Nayfeh, Variety interview

Tegen stereotypen in de Arabische cinema

Nayfeh werkte samen met producent Bassam Alasad van het in Dubai gevestigde Creative Media Solutions. Beiden wilden een gat vullen met hoopvolle coming-of-age-verhalen die zeldzaam zijn in de Arabische cinema. Alasad merkte op dat onafhankelijke financiers vaak verhalen over strijd prefereren, waardoor feelgood-verhalen moeilijker te financieren zijn.

We zijn allebei geïnvesteerd in het vertellen van een coming-of-age, feelgood-film omdat deze verhalen in de Arabische wereld, in het Midden-Oosten, eigenlijk niet bestaan.

— Ameen Nayfeh, Variety interview

De regisseur ondervond ook directe tegenstand omdat hij buiten de verwachte Palestijnse verhalen stapte. Sommigen vroegen zich af waarom hij een in Jordanië gesitueerd verhaal zou maken in plaats van zich uitsluitend op Palestina te richten, zeker tijdens de oorlog in Gaza toen het project groen licht kreeg.

Productie op de proef gesteld door regionale conflicten

De opnames vonden plaats op locatie in Jordanië bij Shoubak en in Saoedi-Arabië als coproductie van Creative Media Solutions, Tabi360 uit Amman en Reynard Films uit Duitsland. Regionale spanningen, waaronder het conflict met Iran, zorgden voor grote obstakels zoals last-minute crewvervangingen, geannuleerde reizen en fors hogere verzekeringskosten.

Ondanks deze hindernissen prees Nayfeh de diepe talentenpool van Jordanië, opgebouwd door jarenlange grote Hollywoodproducties. De casting van de hoofdrol Yusuf gebeurde dicht bij huis toen de regisseur de jonge Hamzah Baareh in de buurt basketbal zag spelen. Na een aanvankelijke ergernis die in vriendschap veranderde, maakte Baareh indruk met zijn emotionele intelligentie tijdens de repetities.

Een baken van hoop voor jongere generaties

Nayfeh benadrukt het belang van entertainment en hoop bieden in plaats van alleen tragedies. De film wil Arabische jongeren verhalen geven waar ze zich in kunnen herkennen en van kunnen genieten, en het idee tegengaan dat Midden-Oosterse cinema altijd alleen ellende moet belichten.

Tags bij dit artikel