Alien-films gerangschikt van slechtst naar best in definitieve franchise-lijst

Een complete aftelling van elke film met de xenomorph, van mislukte crossovers tot het originele sci-fi horror-klassiek

De Alien-serie geldt als een hoeksteen van sciencefiction- en horrorfilms. Veel van de blijvende impact komt voort uit de eerste twee delen, die critici en publiek als uitzonderlijk beschouwen en die eindeloze discussies oproepen over hun onderlinge sterkte.

De zeven andere films met xenomorphs hebben in de loop der decennia gemengde reacties gekregen. Voorkeuren hangen vaak af van hoe goed elk deel creatieve ambitie combineert met het resultaat op het scherm.

Met zoveel uiteenlopende meningen brengt een duidelijke ranglijst van de hele serie helderheid. Hier is de complete volgorde van minst naar meest geslaagd.

Aliens vs. Predator: Requiem levert een teleurstellende crossover

Zelfs trouwe fans van beide series vinden weinig om te verdedigen in Aliens vs. Predator: Requiem. Het vervolg uit 2007 faalt op alle fronten als Alien-verhaal, Predator-verhaal en als zelfstandige film. Slechte belichting en houterige montage maken veel scènes bijna onmogelijk te volgen.

Het verhaal begint direct na de eerste crossover en introduceert de Predalien-hybride die de aarde bereikt en een stad in Colorado terroriseert. Standaardpersonages vervangen de gebruikelijke ruimtebemanningen en mariniers, waardoor de film een generieke slasher wordt in franchise-verpakking. De visuele effecten springen eruit als enige pluspunt, al blijven ook die in duisternis gehuld.

Alien Resurrection omarmt bizarre toonwisselingen

Alien: Resurrection schiet tekort als gepolijste productie, maar scoort punten met zijn excentrieke aanpak. Het klonen van Ripley leidt tot vreemd terrein dat Sigourney Weaver met overtuiging verkent onder regie van Jean-Pierre Jeunet.

Het verhaal volgt een gekloonde Ripley en een xenomorph-embryo in een verre toekomst waarin ontsnapte aliens chaos veroorzaken aan boord van een onderzoeksschip. Een bemanning van ruimtepiraten voegt dialogen toe die botsen met de visuele stijl van de regisseur, wat een ongelijkmatig maar memorabel geheel oplevert.

Alien vs. Predator biedt puur fanservice

De originele crossover uit 2004, Alien vs. Predator, bestaat vooral voor commercieel succes in plaats van artistieke waarde. Paul W.S. Anderson levert strakke actie die soms opwindt tijdens confrontaties tussen monsters, maar de PG-13-rating beperkt het verwachte geweld.

Alien: Covenant wankelt tussen ambitie en verwachting

Ridley Scott keert terug met Alien: Covenant, een film uit 2017 die gevangen zit tussen horrorwortels en filosofische ambities. Sterke beelden en de dubbele android-prestaties van Michael Fassbender bieden hoogtepunten te midden van een inconsistente vertelling.

Alien: Romulus biedt degelijke maar vertrouwde spanning

De release uit 2024, Alien: Romulus, kiest voor een terug-naar-de-basis-aanpak onder Fede Álvarez. Er ontstaan spannende scènes, maar de zware nadruk op franchise-terugverwijzingen en de plaatsing tussen de eerste twee films beperkt de originaliteit.

Prometheus streeft naar gedurfde ideeën met wisselend succes

Prometheus uit 2012 is een gedurfde poging om de oorsprong van de Engineers te verkennen. Ambitieuze thema's en de regie van Ridley Scott tillen de film op ondanks plotgaten en personages die irrationeel handelen.

Alien 3 verwerft cultstatus door rauwheid en sfeer

Het deel uit 1992, Alien 3, overwon een moeizame productie onder debuutregisseur David Fincher. De nihilistische toon en de gevangenisplaneet-setting creëren een eigen sfeer, ook al blijven er pacing-problemen bestaan in zowel de bioscoop- als de assembly-cut.

Aliens breidt het universum uit met meesterlijke actie

Aliens uit 1986 toont het talent van James Cameron voor het maken van vervolgen. De film verbreedt het bereik naar actie terwijl Ripley's personage wordt verdiept via trauma en moederlijke belangen naast een team van Colonial Marines.

Alien blijft het hoogtepunt van de franchise

Het origineel uit 1979, Alien, behoudt de eerste plaats. De regie van Ridley Scott, het scenario van Dan O'Bannon en Ronald Shusett plus de ontwerpen van H.R. Giger leverden een strakke, invloedrijke sci-fi horror-benchmark op die latere delen nog niet hebben overtroffen.