Ali Asgari belicht kleine hoopvolle momenten in Venetië-competitiefilm 'A Bit of Light'

De Iraanse regisseur praat over familiebanden, veerkracht en het vinden van licht in wanhoop na de première van zijn zesde film

Iraans filmmaker Ali Asgari benadert zijn nieuwste project met een nuchtere blik die is gevormd door jaren van onzekerheid in eigen land. Zijn zesde speelfilm, 'A Bit of Light', ging in competitie in première op het Filmfestival van Venetië en richt zich op stille momenten van verbondenheid in plaats van grote verhalen over verandering.

Regisseur benadrukt eenvoudige familiebanden boven grote verwachtingen

Asgari vertelde aan Variety dat langdurig wachten op positieve ontwikkelingen veel mensen in Iran zonder sterke hoop op de toekomst heeft achtergelaten. Hij kiest ervoor om zich te richten op bescheiden bronnen van licht die mensen helpen om stap voor stap vooruit te komen. Het verhaal volgt een meelevende arts, gespeeld door Misagh Zareh, die zijn praktijk kwijtraakt na een arrestatie en overweegt een einde aan zijn leven te maken, terwijl hij toch nog regelingen treft voor zijn dierbaren.

De regisseur benadrukte dat het dagelijks leven in zijn land voortdurend in het teken staat van mogelijke crises. Personages in de film koken maaltijden en verwijzen naar actuele gebeurtenissen, maar zetten hun routines gewoon voort. Asgari putte uit persoonlijke overpeinzingen over hoe beslissingen van invloed zijn op familieleden en merkte op dat onderlinge verbondenheid vaak de sterkste reden is om door te gaan.

Als iemand na het zien van deze film naar zijn moeder gaat en haar hand pakt, is dat genoeg.

— Ali Asgari, Interview met Variety na de première in Venetië

Neorealistische invloeden vormen portret van alledaagse overleving

Asgari studeerde in Italië en noemde het Italiaanse neorealisme, waaronder scenarioschrijver Cesare Zavattini, als belangrijke inspiratiebron. Hij wilde gewone routines weergeven in een land dat met diepe uitdagingen kampt en trok parallellen met het naoorlogse Italië. Het verhaal verwijst ook naar het mythologische verhaal van Sisyphus van Albert Camus en toont herhaalde inspanningen ondanks aanhoudende tegenslag.

De film laat zien hoe de hoofdpersoon zijn innerlijke worsteling grotendeels voor zich houdt, via subtiele gezichtsuitdrukkingen in plaats van dramatische uitbarstingen. Asgari moedigde de hoofdrolspeler aan om emotie vooral via de ogen en het gezicht te tonen. Verwijzingen naar familiebijeenkomsten, waaronder momenten van dans, benadrukken de roep om eenheid in een verdeelde samenleving.

Wereldwijde weerklank ontstaat uit universele menselijke thema’s

Het publiek tijdens de vertoning in Venetië reageerde emotioneel, ongeacht nationaliteit, en voelde zich aangesproken door de focus op waardigheid en fundamentele menselijke waarden. Asgari merkte op dat cinema talen en ervaringen kan overbruggen door gedeelde zorgen aan te kaarten in plaats van te wachten op dramatische verbeteringen. De productie werd verzorgd door Milad Khosravi voor Seven Springs Pictures en internationaal verkocht door Salaud Morisset.

Tags bij dit artikel