Het jaar 1967 stond bekend als een hoogtepunt voor albumreleases in rock, jazz en daarbuiten. Conceptalbums wonnen echt aan populariteit, terwijl veel sterke verzamelingen gewoon memorabele nummers leverden zonder een enkel overkoepelend verhaal. Samen bouwden deze platen een sterk pleidooi voor 1967 als een van de beste twaalf maanden in de geschiedenis van de populaire muziek.
The Moody Blues leunden meer naar progressieve en artrock dan naar rechttoe-rechtaan classic rock. Hun album Days of Future Passed toonde de kenmerkende grootse, orkestrale aanpak van de band op zijn best. De plaat fungeert als een conceptstuk dat opent met het begin van een dag en sluit met de nacht, waarbij de ervaringen van een gewoon persoon worden gevolgd door weidse soundscapes. De cinematische kwaliteit ervan resoneert nog steeds bijna zes decennia later.
Duke Ellington putte uit een wereldtournee voor Far East Suite, hoewel slechts een deel van de route het gebied bereikte dat de titel suggereert. De resulterende jazzverzameling biedt voldoende variatie en onverwachte texturen om zich te onderscheiden van typische releases uit die periode. Tracks als Mount Harissa en Blue Pepper springen eruit als duidelijke hoogtepunten en blijven toegankelijk, zelfs voor luisteraars buiten de toegewijde jazzkringen.
Vroeg Pink Floyd klonk duidelijk anders dan het latere werk van de band. Met Syd Barrett aan het roer leverde The Piper at the Gates of Dawn een zwaar psychedelische en experimentele set die gedurfder aanvoelde dan veel vergelijkbare inspanningen dat jaar. De plaat beloont luisteraars die openstaan voor onconventionele songstructuren en blijft de meest avontuurlijke vermelding op deze lijst.
Het eerste album van Jimi Hendrix met de Experience kwam meteen als een statement of intent. De Amerikaanse versie bleek vooral sterk door het toevoegen van instant classics als Purple Haze, Hey Joe en The Wind Cries Mary. De verzameling bevat pakkende, iconische rocknummers die verklaren waarom Hendrix al snel een bepalende figuur werd, ook al zouden latere releases nog grotere hoogten bereiken.
Het eerste album van The Doors sluit af met het uitgestrekte The End, een track die later bekendheid kreeg door het gebruik in Apocalypse Now. Eerdere hoogtepunten zijn Break On Through en Light My Fire. De plaat behoudt een consistente, moeilijk te definiëren sfeer die goed samengaat met het companiondebuut Are You Experienced als een van de meest opvallende rockaankomsten van het tijdperk.
Something Else van The Kinks bevat één track die boven de rest uittorent. Waterloo Sunset behoort tot de grootste songs van de band en tot de beste van het decennium. Het omringende materiaal varieert van degelijk tot uitstekend, allemaal gebracht in beknopte poprockverpakkingen die zelden langer dan drieënhalve minuut duren.
Forever Changes van Love voelt sterk verbonden met 1967, waarbij romantische thema's worden vermengd met psychedelische elementen op een manier die nooit sentimenteel wordt. Halverwege het jaar opgenomen en in november uitgebracht, bevat het album hymneachtige tracks als Alone Again Or en You Set the Scene die de culturele energie van de periode oproepen.
Het debuutstudioalbum van Leonard Cohen dient als ideale introductie voor nieuwe luisteraars. Songs of Leonard Cohen geldt als de sterkste folkrelease van het jaar en bevat enkele van de meest blijvende composities van de artiest. De emotionele diepgang beloont herhaald luisteren en vormt een aangrijpend tegenwicht voor de meer upbeat releases uit dezelfde periode.
The Velvet Underground and Nico verscheen met de betrokkenheid van Andy Warhol en een iconische hoes. De plaat werd een ijkpunt voor talloze alternatieve artiesten die volgden. De experimentele rand en blijvende impact op het album als kunstvorm plaatsen het onder de meest consequente releases van 1967.
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band blijft een van de meest consistente en innovatieve albums van The Beatles. De vooruitstrevende arrangementen en samenhangende visie blijven imponeren, ook al bestaat er ander sterk 1967-materiaal van The Beatles zoals Magical Mystery Tour. De plaat voelt tijdloos maar volledig van zijn moment, wat onderstreept waarom het jaar zo hoog scoort in de muziekgeschiedenis.