Voor generaties sciencefictionlezers is Alan Dean Foster een hoeksteenfiguur. De productieve schrijver heeft het genre gevormd met tientallen romans en romanbewerkingen die geliefde franchises uitbreiden.
Foster schreef de originele Star Wars-vervolgroman Splinter of the Mind's Eye en verzorgde romanbewerkingen voor films als Alien en The Thing. Zijn nauwe band met Star Trek omvat meerdere tie-in-boeken die de kloof tussen de originele serie en de eerste speelfilm hielpen overbruggen.
Fosters succes met Star Trek-romans trok de aandacht van Gene Roddenberry en de producers van de film. Ze nodigden hem uit een verhaalbehandeling in te dienen die de basis vormde voor Star Trek: The Motion Picture. Hij kreeg een "story by"-vermelding, terwijl Harold Livingston het scenario schreef.
De ervaring betekende Fosters dichtste contact met direct scenarioschrijven in Hollywood. In een interview met Starlog uit 1978 uitte hij duidelijke bedenkingen over hoe het proces zou verlopen.
Several other people — mostly associate producers — have worked on the script, so I don't have high hopes for seeing my treatment faithfully transferred to the screen. I'm hoping enough will survive so that it's recognizable. Who knows, they may decide to do the whole thing as a Western next week.
Foster beschreef de mentaliteit in de industrie botweg en merkte op dat velen in Hollywood sciencefiction vooral zagen als reuzen kakkerlakken. Dit beperkte perspectief droeg bij aan zijn beslissing om zich vooral op romans te richten in plaats van een carrière als scenarioschrijver na te streven.
They pay ridiculous amounts of money for ridiculously simple writing. And you'd have an easier time selling a novel you've written in Spanish to a Spanish publisher than you would trying to crack Hollywood. It can be done, but you sacrifice a certain part of your humanity.
Ondanks zijn bedenkingen bleef Foster bijdragen aan grote franchises via romanbewerkingen. Hij schreef de boekversie van Star Wars: The Force Awakens en werkte in de jaren 2000 en 2010 aan projecten in de Transformers- en Terminator-series. Zijn aanpak maakte creatieve uitbreiding mogelijk zonder de intense samenwerkingsdruk van filmproductie.
Fosters carrière toont de blijvende impact van doordachte tie-infictie. Zijn werk heeft universums op papier verrijkt en tegelijk de onafhankelijkheid behouden die het best bij zijn schrijfstijl past.