Weinige series hebben zo’n blijvende impact als The Sopranos binnen het misdaad- en dramagenre. De hit van HBO combineert maffialeven, familieproblemen en therapiesessies tot een overtuigend verhaal dat nog steeds de maatstaf vormt voor kwalitatieve televisie.
Seizoen 4 houdt vast aan de kenmerkende mix van humor, intensiteit en onbehagen zonder ooit geforceerd over te komen. Hoewel het tempo rustiger is dan in de omliggende seizoenen, bieden de dertien afleveringen nog steeds sterke uren die belangrijke personageontwikkelingen verder brengen.
Op plaats dertien staat Christopher. De aflevering behandelt ras en identiteit via protesten rond Columbus Day, maar doet dat met opdringerige dialogen die prekerig en misplaatst aanvoelen. Toch komt Bobby’s verdriet om het verlies van zijn vrouw overtuigend over en is een van Tony’s tirades over Gary Cooper uitgegroeid tot een blijvende meme.
Het conflict rond het paard tussen Tony en Ralph drijft een groot deel van aflevering vijf. Bobby verwerkt zijn verlies in een subplot die bij herziening nog meer impact krijgt. De aflevering staat duidelijk boven de onderste plaats, maar blijft ingetogener dan de meest iconische afleveringen van de serie.
Aflevering zeven zet meerdere lopende verhaallijnen verder, waaronder Paulie’s gevoel van vervreemding en Adriana’s groeiende dilemma als informant. Tony’s jaloezie leidt tot een memorabele confrontatie met een medewerker en benadrukt de tegenstrijdigheden in zijn karakter te midden van het bewuste rustige ritme van het seizoen.
Tony begint in aflevering acht een affaire met Ralphs nieuwe vriendin Valentina. De aflevering krijgt extra betekenis zodra latere gebeurtenissen obstakels voor de relatie wegnemen en voorspelt ook de grote spanning met Carmela in de seizoensfinale.
Het diner tussen Tony en Bobby levert een van de hoogtepunten van de aflevering op, met name Bobby’s opmerking over Quasimodo. Christophers verhaal krijgt extra lagen voor kijkers die het prequel The Many Saints of Newark kennen.
Ralphs ongelukkige grap over Johnny Sacks vrouw valt hier en heeft gevolgen voor de rest van het seizoen. Christophers chaotische gedrag leidt er ook toe dat Adriana onder druk komt te staan om FBI-informant te worden, wat de spanning langzaam maar zeker opbouwt.
Furio’s vertrek in de voorlaatste aflevering maakt een einde aan de bijna-affaire met Carmela. Hoewel de afwikkeling wat abrupt aanvoelt, maakt het de weg vrij voor de seizoensfinale en past het bij de voorkeur van de serie voor onvoorspelbare personage-exits.
De onthulling van Gloria’s zelfmoord komt zowel Tony als de kijker onverwacht. Artie’s parallelle worstelingen zorgen voor donkere, maar aangrijpende momenten, terwijl vroege optredens van latere sterren als Paul Dano achteraf extra interessant zijn.
Tony’s dromen in aflevering elf bevatten verontrustende terugkomsten van recent overleden personages en behoren tot de meest angstaanjagende scènes van de serie. De aflevering toont hoe de serie als geen ander de desoriënterende werking van nachtmerries weet te vangen.
Ralphs grap over gewicht escaleert tot een serieus conflict tussen Johnny Sack en de Soprano-crew. De aflevering biedt ook een meelevende blik op Ginny Sacks persoonlijke worstelingen en belicht een van de gezondere relaties in de hele serie.