Dit jaar heeft het Filmfestival van Cannes sterke vrouwenrollen op het scherm benadrukt, ook al blijft het aantal vrouwelijke regisseurs in de hoofdcompetitie beperkt. De nieuwe film Garance van Jeanne Herry, die ook de werktitel Another Day draagt, opent veelbelovend door Adèle Exarchopoulos een kans te geven haar veelzijdigheid te tonen in een hedendaagse draai aan John Cassavetes’ klassieker A Woman Under the Influence.

Vroege scènes schetsen een trotse en onafhankelijke hoofdpersoon

Het verhaal volgt een jonge vrouw genaamd Garance die haar verleden vertelt aan een onzichtbare luisteraar. Ze beschrijft een ex-partner genaamd Joachim die dagenlang rookte en muziek maakte in haar appartement terwijl hij leefde van haar bescheiden verdiensten als actrice. In een botte herinnering vertelt ze hem dat ze zwanger is, al een abortus heeft ingepland en hem de keuze laat om mee te gaan. Deze vroege passages tonen Garance als scherp van tong, onbeschaamd en fel zelfstandig, en ze bestempelt dat hoofdstuk van haar leven als doorgebracht onder de betovering van middelmatigheid, zowel op het werk als thuis.

Theaterwereld onthult stille afdaling in crisis

Garance behoort tot een repertorytheatergezelschap onder leiding van de strenge Joris. Haar drinken begint met kleine misstappen, zoals het bijna missen van een belangrijke tekst na een bezoek aan de theaterbar. De zaken verergeren nadat ze een relatie krijgt met een vrouw en de lokale homoscene verkent. Ze komt bij de verkeerde locatie, raakt rekwisieten kwijt en verschijnt zichtbaar dronken voor voorstellingen. Joris waarschuwt haar dat het missen van een voorstelling volledige terugbetaling vereist, maar Garance houdt vol dat de slippertjes gering zijn en dat ze nooit haar tekst vergeet.

Er volgt een interventie. Garance verzet zich en beweert dat haar collega’s overdrijven. Een castlid verklaart dat ze weigeren toe te kijken hoe ze verder afglijdt. In plaats van naar de bezorgdheid te luisteren, houdt ze voet bij stuk en wordt ze meteen ontslagen. Het ontslag leidt tot een hevige paniekaanval en verdiept haar afhankelijkheid van alcohol, een gewoonte die nog sterker wordt wanneer de kanker van haar zwangere zus terugkeert.

Nieuwe relatie biedt hoop maar redding voelt langgerekt

Op haar dieptepunt ontmoet Garance Pauline, een decorontwerpster gespeeld door Sara Giraudeau, en de twee beginnen een romance. Pauline blijft opmerkelijk geduldig terwijl Garance’ drankgebruik tijdens de lockdown oploopt tot twee dozen goedkope wijn per avond. De relatie belooft een nieuw begin, maar de film besteedt veel tijd aan Garance’ weg naar nuchterheid, inclusief lange scènes met een zelfingenomen arts.

Exarchopoulos geniet duidelijk van het spelen van de irritante lastpak, en de eerste helft profiteert van haar scherpe timing, waaronder een memorabele auditiescène waarin ze arriveert als een sjofele prostituee die zo overtuigend onverzorgd is dat de regisseur haar aanziet voor een method-actrice in haar rol. De aantrekkingskracht verdwijnt echter zodra het verhaal verschuift naar herstel en de meer conventionele preken die daarbij horen.

Filmgegevens en festivalcontext

Garance duurt twee uur en wordt gedistribueerd door StudioCanal. De cast bestaat verder uit Anne Suarez en Mathilde Roehrich. Terwijl de vroege weergave van onafhankelijkheid en rebellie de kijkers boeit, wordt de latere nadruk op herstel dun en voelen de eerdere tekortkomingen van het personage overtuigender dan haar uiteindelijke stabiliteit.