- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Dragonball Evolution, Street Fighter, Catwoman en Ultraviolet maakten van hoogconceptuele premissen levenloze oefeningen in gemiste kansen

Studios in de jaren 2000 achtervolgden trends met stripbewerkingen, videogamekoppelingen, wire work, leren outfits en veel CGI, vaak zonder een duidelijk idee van wat die elementen spannend maakte.

Het resultaat waren verschillende films die erin slaagden impact uit elke vuist, snelheid uit elke achtervolging en gevaar uit elke explosie te halen, waardoor kijkers achterbleven met actiescènes die vreemd inert aanvoelden.

Dragonball Evolution maakt een energieke anime-klassieker plat

Dragonball Evolution nam een van de levendigste en meest over-the-top franchises en reduceerde die tot een generiek tienerdrama. Justin Chatwin speelde Goku met weinig aanwezigheid, terwijl het verhaal steunde op vlakke expositie in plaats van het kleurrijke vechtspektakel dat fans verwachtten.

Personages zoals Piccolo en Bulma verschenen alleen in naam, ontdaan van de grotere-dan-het-leven-energie die het bronmateriaal definieerde. Zelfs iconische momenten zoals de Kamehameha landden zonder impact.

Street Fighter: The Legend of Chun-Li verliest alle kleur en impact

Street Fighter: The Legend of Chun-Li had een eenvoudige showcase voor een iconische vechter moeten zijn. In plaats daarvan leverde de film een saai misdaadverhaal met Kristin Kreuk als een sombere Chun-Li en weinig ritme in de gevechtsscènes.

Bijrollen, waaronder Chris Klein als Nash en Neal McDonough als Bison, voelden losgekoppeld van het materiaal. De productie verwijderde de wilde persoonlijkheid en arcade-energie die de games memorabel maakten.

Catwoman maakt van Halle Berry een onsamenhangende superheld

Catwoman gaf Halle Berry een leren pak en feline vaardigheden, maar monteerde de actie tot chaos. De film bood geen duidelijke geografie voor de gevechten en leunde op een bizarre plot over giftige cosmetica.

Zelfs met Sharon Stone als de schurk leverde de film camp zonder charme en beweging zonder gewicht, waardoor de centrale figuur aanvoelde als een verzameling studio-opmerkingen in plaats van een coherente held.

Ultraviolet presenteert gewichtloze actie in een gepolijste leegte

Ultraviolet castte Milla Jovovich als een superhumane krijger in een futuristische setting vol ziekte, vervolging en regimeconflicten. Het eindproduct verving fysieke sensatie door digitale polish en vervaagde beweging.

Gevechten en achtervolgingen misten elk gevoel van contact of gevolg, waardoor de hoofdpersoon een figuur werd die door lege digitale ruimtes bewoog in plaats van een gegronde actiefiguur.