- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Een frisse kritische analyse van de vroege en recente horrorproducties van de studio, van onderaan de lijst naar boven

De onafhankelijke studio A24 heeft een reputatie opgebouwd met het leveren van onderscheidende horrorfilms die vaak psychologische diepgang combineren met experimentele benaderingen. Haar catalogus omvat verhalen over familiedynamiek, persoonlijk trauma en onheilspellende bovennatuurlijke krachten.

Recensenten hebben een uitgebreide rangschikking samengesteld van alle A24 horrorfilms van slechtst naar best. De lagere posities belichten films die ondanks interessante uitgangspunten of opvallende casts moeite hadden met de uitvoering.

Tusk belandt onderaan de ranglijst

Kevin Smiths film Tusk uit 2014 neemt de laagste plaats in. Het verhaal volgt een arrogante podcaster, gespeeld door Justin Long, die naar Canada reist voor een interview en een teruggetrokken man tegenkomt die hem wil veranderen in een walrus. Het project ontstond uit een podcastgesprek en bevat een uitgebreide cameo van Johnny Depp die recensenten overmatig vonden.

Smith verdient zeker punten voor hoe hij al deze mensen ertoe wist te verleiden om met hem mee te doen, al landt het eindresultaat met een matte plons.

Slice schiet tekort als horrorcomedy

De film Slice uit 2018 ontloopt op een haar na de laatste plaats. Het verhaal draait om mysterieuze moorden op pizzabezorgers in een kleine stad en brengt verschillende herkenbare acteurs samen. Critici merkten op dat de film zwaar leunt op bekende tropes zonder frisse wendingen of echte humor te bieden.

The Front Room debuteert met wisselende resultaten

Sam en Max Eggers maakten hun regiedebuut met de kamerfilm The Front Room uit 2024. Brandy speelt een zwangere vrouw die gedwongen wordt haar huis te delen met de onheilspellende stiefmoeder van haar man, vertolkt door Kathryn Hunter. De film haalt spanning uit de huiselijke opsluiting, maar kiest uiteindelijk voor gore-momenten boven aanhoudende dreiging.

Life After Beth biedt charme te midden van herhaling

De comedy-horrorfilm Life After Beth uit 2014 volgt een jonge man die te maken krijgt met de terugkeer van zijn overleden vriendin. Aubrey Plaza levert een sterke prestatie in de titelrol, naast solide bijrollen van Molly Shannon en John C. Reilly. Recensenten prezen de cast, maar vonden het verhaal repetitief en te lang uitgerekt.

Y2K mengt nostalgie met ongelijkmatige horror

Kyle Mooney's regiedebuut Y2K uit 2025 verbeeldt hoe de Y2K-computerbug een apocalyps van intelligente huishoudelijke apparaten ontketent. De film met Jaeden Martell en Rachel Zegler put uit nostalgie naar de jaren negentig via de soundtrack en setting. Critici waardeerden de affectieve periode-details, maar merkten op dat het nooit volledig kiest voor satire of horror.

The Monster blijft voorspelbaar

Bryan Bertino's film The Monster uit 2016 volgt een moeder en dochter die na een ongeluk op een afgelegen weg terechtkomen en een onbekend wezen tegenkomen. Zoe Kazan en Ella Ballentine spelen de gespannen familierelatie. De film bevat emotionele flashbacks, maar blijft conventioneel in de scares en het verhaal.

The Hole in the Ground mist zijn potentieel

Lee Cronins Ierse horrorfilm The Hole in the Ground uit 2019 draait om een moeder die vermoedt dat haar zoon is vervangen na een ontmoeting bij een mysterieuze put. Seána Kerslake speelt de hoofdrol. De film levert opvallende beelden en raakt ouderangsten, maar kiest uiteindelijk voor de veilige weg.

MaXXXine teleurstelt als trilogie-afsluiter

De release MaXXXine uit 2024 sluit de trilogie af die begon met X en Pearl. Het verhaal volgt het titelpersonage dat streeft naar roem in Hollywood te midden van verwijzingen naar de jaren tachtig. Recensenten vonden de stijlvolle presentatie ondermijnd door een zwak slot en onduidelijke satirische doelen.

Opus fungeert als ambitieus maar ongelijk debuut

Mark Anthony Greens speelfilmdebuut Opus uit 2025 heeft Ayo Edebiri in de hoofdrol als journaliste die wordt uitgenodigd op een afgelegen compound bij een teruggetrokken muziekicoon, gespeeld door John Malkovich. De film begint als satire op de celebritycultuur en verschuift daarna naar geweld. Malkovichs energieke optreden springt eruit, al slaagt het verhaal er niet in zijn eigen ambities waar te maken.

In Fabric verliest focus na sterke start

Peter Stricklands film In Fabric uit 2019 draait om een vervloekte rode jurk die haar draagsters beïnvloedt. Marianne Jean-Baptiste levert een overtuigende vroege prestatie als een van de centrale personages. Het verhaal verschuift halverwege weg van haar verhaal, waardoor de sterkere elementen verwateren en latere delen repetitief worden.