Verlating en ontwrichting vormen de kern van Zou Jing's A Girl Unknown, een ingetogen maar krachtig film die een adolescent meisje volgt wiens zelfbeeld is gevormd door China's eenkindbeleid. Het verhaal weerklinkt de harde realiteiten die worden onderzocht in Nanfu Wang's documentaire One Child Nation, hoewel het zich richt op persoonlijke gevolgen in plaats van beleidsanalyse. Over een periode van ongeveer 12 jaar vanaf de jaren tachtig, toont het verhaal hoe de regel uit 1979, die in 2016 eindigde, blijvende littekens heeft achtergelaten op families en individuen.
Kijkers maken voor het eerst kennis met Wang Juan als een levendige zesjarige, gespeeld door Cao Ruofan. Ze geniet van simpele genoegens zoals zwemmen in plattelandsvijvers en het bezoeken van een levendige dorpsschool. Het jongensachtige meisje staat op tegen pestkoppen en wijkt zelden terug voor problemen. Haar wereld verandert abrupt wanneer haar moeder zwanger wordt en regelt dat zij bij een kinderloos stel in een verre stad gaat wonen.
De nieuwe ouders zijn Ding Meishuang, gespeeld door Shen Jiani als angstig en verfijnd, en haar man Wang Weiqiang, vertolkt door Zu Feng als afstandelijk en prikkelbaar. De regeling verrast hem. Juan's moeder vertrekt stilletjes op een ochtend, en het meisje moet wennen aan een compleet ander huishouden waar onderliggende spanningen al snel aan de oppervlakte komen.
Zou onthult zorgvuldig de gedeelde geschiedenis van verlies en spanning van het stel, waardoor de eerste indrukken van Meishuang en Weiqiang verzachten voordat dieper verdriet wordt blootgelegd. Cameraman Liang Zhongqiang vangt de heldere kustsetting en de kleurrijke routines die Juan overneemt, waaronder danslessen waarin ze uitblinkt. De regisseur vermijdt zware somberheid in de beelden en toont hoe moeilijke waarheden zich kunnen verschuilen achter aantrekkelijke oppervlakken.
Terwijl Juan ouder wordt, verandert ze herhaaldelijk van naam op zoek naar een identiteit die bij haar past. Li Gengxi, bekend van haar rol in Bi Gan's Resurrection, neemt het personage over tijdens de tienerjaren. Plotseling verschijnt een ander stel om de wettelijke voogdij op te eisen. Tegen die tijd heeft Juan zich teruggetrokken na een seksuele aanranding die de film met zorg behandelt, waarbij haar veerkracht benadrukt wordt in plaats van grafische details.
Uiteindelijk belandt ze in een kledingfabriek waar ze lange uren werkt voor laag loon en slaapt in een overvolle slaapzaal. Zou houdt een gelijkmatig, meelevend tempo aan terwijl ze korte momenten van verbondenheid onder de werkneemsters toont. Het verhaal van een andere jonge vrouw in de fabriek belicht de bredere ontberingen waarmee meisjes in de recente Chinese geschiedenis te maken hebben.
De film roept de jaren negentig op via wandposters, waaronder een voor Trainspotting, en authentieke tienerstijlen uit die tijd. Af en toe opduikende visuele clichés, zoals onderwaterbeelden die existentiële thema's suggereren, vallen op maar verstoren de algehele subtiliteit en specificiteit niet.
Ondanks de tederheid en ontberingen die door het verhaal lopen, eindigt A Girl Unknown op een hoopvolle noot. Zou plant al eerder zaadjes van optimisme door stil te staan bij kleine momenten van natuurlijke schoonheid en artistieke expressie. Deze keuze voelt als stille weerstand en bevestigt de menselijkheid van mensen die ooit als onzichtbaar werden behandeld.