Regisseur en executive producer Alexandria Stapleton kreeg aan het begin van de werkzaamheden aan de Netflix-documentaire ‘Sean Combs: The Reckoning’ een duidelijke opdracht van Curtis '50 Cent' Jackson. De instructie was simpel: achterhaal de waarheid.
De vierdelige serie onderzoekt beschuldigingen van seksueel geweld, mensenhandel en daarmee samenhangende juridische kwesties rond Sean 'Diddy' Combs. Stapleton en Jackson onderzochten de claims eerst achter de schermen, maar beseften al snel dat de bredere context van Combs’ opkomst in de muziekindustrie eerst moest worden geschetst. Die basis bepaalde het begin van het project.
Er was nog geen aanklacht toen het team de beschuldigingen begon te onderzoeken. Stapleton zag het grootste probleem als het scheiden van zinvolle discussie van online geruchtvorming. ‘De grootste uitdaging was om door het lawaai van social media heen te breken en een zinvol gesprek te voeren,’ zei ze. ‘Ik wist dat mijn leidraad dat zou moeten zijn en dat ik het gele bakstenen pad zou moeten volgen.’
Stapleton bracht ervaring mee uit eerdere films als ‘Corman’s World: Exploits of a Hollywood Rebel’, ‘Hello, Privilege. It’s Me, Chelsea’, ‘The Playbook’ en ‘Reggie’. Jacksons rol als executive producer hielp om medewerking te krijgen van mensen die bereid waren tegen Combs te spreken. Stapleton vermeed elke sensatiebeluste toon en weigerde gevoelige gesprekken te overhaasten.
Ze bracht vaak acht tot twaalf uur door met de geïnterviewden. ‘Slachtoffers die praten over fysiek geweld en seksueel geweld, daar kun je niet zomaar doorheen racen,’ merkte Stapleton op. Editors Jack Gravina, Evan Wise, Charles Divak en Benji Kast monteerden het materiaal samen met archiefbeelden uit Combs’ carrière tot aan zijn arrestatie in 2024.
Voormalig Danity Kane-lid Aubrey O’Day, die door Combs werd gecontracteerd via het programma ‘Making the Band’, leverde belangrijke getuigenissen over haar ervaringen en trauma. Het team debatteerde lang over de plaatsing, testte het als cold open en verschoof het door latere afleveringen. Uiteindelijk kwam het in de vierde en laatste aflevering terecht.
Divak legde de keuze uit: ‘Het voelde veel meer verdiend, omdat je in aflevering drie al met haar op reis was geweest en haar ervaring had leren kennen en haar als persoon was gaan waarderen. Nu maakt ze iets mee waarvan ze niet eens zeker weet of het is gebeurd. Het is een waas van al die rechtszaken die naar buiten komen, en ze wil de anderen die een zaak hebben aangespannen niet overschaduwen, maar tegelijkertijd weet ze niet of het haar echt is overkomen — hoewel ze er niet aan twijfelt dat het waarschijnlijk wel had kunnen gebeuren, omdat het lijkt op andere verhalen die zijn verteld.’ Een scène toont O’Day die aarzelt terwijl ze een rechtszaak leest, een moment dat ruimte nodig had om te ademen.
Het project veranderde nadat Combs op twee aanklachten van vervoer met het oog op prostitutie was veroordeeld. ‘Het veranderde hoe we het verhaal vertelden,’ zei Divak. Sommige potentiële sprekers werden bang, terwijl anderen naar voren stapten. ‘Het vonnis zette ons allemaal onder druk om precies te vertellen wat er was gebeurd — omdat het ware verhaal in het proces niet echt naar buiten kwam,’ voegde hij eraan toe.